Back U bevindt zich hier: Home Actueel Visumaanvraag inleveren via VFS Global een verbetering?- Parbode Sneak Peek
donderdag, 30 november 2017 14:17

Visumaanvraag inleveren via VFS Global een verbetering?- Parbode Sneak Peek

Geschreven door Welmoed Ventura
Beoordeel dit item
(0 stemmen)

Aanvragen in Suriname voor het Schengenvisum via Nederland worden voortaan ingediend bij VFS Global. Wie is er gebaat bij het uitbesteden van de overhandiging van documenten voor de aanvraag visum kort verblijf? De consulaire afdeling van de Nederlandse ambassade heeft hiermee kennelijk minder werk. En het gemak dient de...ja, wie eigenlijk? Dat is nog niet helemaal duidelijk. Het indienen via een externe dienstverlener is namelijk niet verplicht, maar lijkt voor de ambassade wel erg gewenst. Parbode verdiepte zich in het onderwerp en stelde een aantal vragen aan de Nederlandse ambassade. Zij kreeg antwoord via woordvoerder Maurice Pourchez. 

Het indienen van een visumaanvraag via een externe dienstlener is niet verplicht, maar het scheelt de ambassade wél werk. Een zoekopdracht toont ons direct dat VFS Global een zeer bekend bedrijf is dat de visa-aanvragen van een aantal landen inneemt. De revue passeren verschillende lidlanden van de Europese Unie binnen het Schengengebied, maar ook landen als India en Rusland die VFS Global inzetten bij de inname van de visumaanvraag. Onlangs berichtten de Surinaamse media, dat de inname van visa voor kort verblijf (ook bekend als KVV, VKV, toeristen- of Schengenvisum) vanaf 14 september wordt verzorgd door VFS Global, gevestigd aan de Prins Hendrikstraat. Waarom juist nu deze stap? 

Pourchez: “Het aantal aanvragen voor Schengenvisa wereldwijd is in de afgelopen jaren inderdaad hard gestegen. De verwachting is dat dit aantal de komende jaren alleen maar verder zal stijgen. Gelijktijdig is het van belang dat de dienstverlening voor de aanvrager van goede kwaliteit blijft. Om efficiënte en klantgerichte dienstverlening te kunnen blijven bieden, heeft Nederland - evenals de meeste andere Schengenlidstaten - ervoor gekozen om de inname van visumaanvragen uit te besteden.”

Gelukkig, je hoeft niet meer alles via de ambassade te doen, want krijg je toch maar te maken met ambtenaren die het druk hebben en je van het kastje naar de muur sturen? Een particulier bedrijf werkt vast efficiënter dan een ambtelijke maalmolen, daarvoor heb ik wel wat extra centen over. Maar uiteindelijk komen die documenten toch daarin terecht, voor Suriname in Den Haag dus. De externe dienstverlener, zo bevestigt Nederlandse ambassade, vraagt bovenop de prijs voor het visumproduct een service fee. Die bedraagt 25 euro, naast de visumlegers. Biedt de externe dienstverlener een betere service?
Pourchez: “Ja, dit systeem biedt snelle, professionele en klantgerichte dienstverlening voor de steeds groter wordende groep aanvragers die Schengenlanden wil bezoeken. De externe dienstverlener zal ook nog extra diensten bieden zoals ruimere openingstijden: maandag tot en met vrijdag van half negen ‘s morgens tot drie uur ‘s middags en ook op zaterdagochtend open zijn om de aanvrager zoveel mogelijk tegemoet te komen.”

Handig, of toch niet
Op internetfora en blogs over andere landen zijn zowel klaagzangen als lovende woorden te vinden over deze nieuwe procedure. In Thailand zouden voorheen bureautjes die hielpen met de visumaanvraag honderden euro’s per cliënt hebben opgestreken. Ook de lange afstanden waren een probleem, dat VFS Global deels oploste door het paspoort met de visumsticker erin aangetekend op te sturen. ‘Een fluitje van een cent’, schrijft een zekere nickname ´Edwin1´ op www.buitenlandsepartner.nl over de aanvraag die zijn schoonmoeder had ingediend bij VFS Global in Bangkok. ‘Onnodige documenten’ over onroerendgoedbezit en een werkgeverklaring had de medewerker die de aanvraag in ontvangst nam, er maar even eruit gehaald. ´Die hoefden er niet bij´. De negatieve commentaren overheersten, variërend van ‘doffe ellende’, ‘ramp’ tot ‘ze werken zo klantonvriendelijk mogelijk’. Maar oké, wanneer mensen blij zijn met zo’n service, zetten ze hun ervaring niet zo snel op het internet. 

Het hele artikel is te lezen in het novembernummer van Parbode.