Back U bevindt zich hier: Home Actueel Cultuurtuin: De grens over - Parbode Sneak Peek
maandag, 22 januari 2018 12:02

Cultuurtuin: De grens over - Parbode Sneak Peek

Geschreven door Anne Huits
Beoordeel dit item
(0 stemmen)

Wij schetsen een willekeurige situatie waarbij een man en een vrouw betrokken zijn. Zij hebben ongeveer dezelfde leeftijd. Bij toeval hebben zij elkaar ontmoet op een feestje, tot wederzijds genoegen. Die bedoelde man en die vrouw kennen elkaar nu al enige tijd. De vrouw vindt de man leuk en ook omgekeerd lijkt er sprake te zijn van een bepaalde mate van aantrekkingskracht. Het wordt langzamerhand tijd voor een nieuwe dimensie in de relatie, meent de vrouw. Dus trekt ze haar stoute schoenen aan en vraagt: “Zullen we in onze relatie naar een andere dimensie gaan? Wat denk je daarvan?” “Wil je soms met me naar bed?”, vraagt de man beduusd.

Tussen haakjes, ‘naar bed gaan’ is een eufemisme voor het hebben van seks. Maar dat wist u vast wel. In ieder geval weten die bepaalde man en die vrouw dat drommels goed. De man kijkt de vrouw aan en vraagt: “Is het lust, of liefde?” De vrouw denkt even na. “Nou”, zegt zij naar eer en geweten, “laten we het voorlopig houden op lust. Dan kunnen we altijd nog zien, of wij in de komende maanden doorgroeien naar liefde. Je kunt niet weten.”
“Oké”, zegt de man en opgewekt rijden ze naar haar huis of naar zijn huis. In dit geval is haar huis dichterbij. Neks no fout, zij wil iets en hij wil hetzelfde, tenminste dat zou je zo denken. Maar thuis gekomen blijkt,na enige ‘schermutselingen’ richting bed, dat zij iets wil, waar hij absoluut nog niet aan toe is. Zij wil hem namelijk heel graag vastbinden. Dat vindt zij leuk, sterker nog, dat vindt zij erg opwindend. Zij heeft de touwen voor deze activiteit klaarliggen in de lade van haar nachtkastje en haalt ze uitnodigend te voorschijn.
“Kijk eens wat ik hier heb! Jij hoeft niet bang te zijn, ik ga je alleen maar vastbinden”, bezweert ze. Hij reageert geschrokken: “Nee, dat wil ik niet!” Hij wil de kamer uitrennen. De stemming wordt grimmig. “Wat nou, vriendje”, sneert de vrouw. Zij geeft hem een ferme klap in zijn gezicht.“Jij bent toch zelf meegegaan? En dan nu opeens moeilijk doen? Nee toch! Of zal ik die kornuiten van je voetbalclub vertellen, wat voor moederskindje je bent?” Zij smijt hem op het bed en als toegift krijgt hij nog een tik. Terwijl de arme man in tranen uitbarst, pakt de vrouw hem ruw bij zijn pols en bindt hem vast. Nu de andere hand nog en klaar is Kees. Nou ja, nog niet helemaal.
Na de daad laat de vrouw de touwen weer vieren. “Was dat nou zo erg”, vraagt zij. Zij wacht niet op een antwoord en zegt, “nee toch, volgens mij vond je het zelf ook leuk.” De man antwoordt niet. Hij grijpt zijn kleren bij elkaar, stapt in zijn pantalon en rent kamer en huis uit. De vrouw blijft achter, haalt haar schouders op en schudt vol onbegrip haar hoofd. “Mannen, moeilijke dingen.”
Intermezzo. Een paar vragen ter overdenking: mag een vrouw haar vriend dwingen tot handelingen waar hij geen zin in heeft? Mag zij ervan uitgaan dat hij alles goed moet vinden, omdat hij immers zelf met haar is meegegaan? Mag zij hem daarbij onder druk zetten of bedreigen?

Het hele artikel is te lezen in het januarinummer van Parbode