Back U bevindt zich hier: Home Actueel Cultuurtuin: Bid voor Ibiza en voor Suriname - Parbode Sneak Peek
vrijdag, 09 februari 2018 08:22

Cultuurtuin: Bid voor Ibiza en voor Suriname - Parbode Sneak Peek

Geschreven door Anne Huits
Beoordeel dit item
(0 stemmen)

Het is december en we verblijven in Noord-Holland. Na een driegangenmenu trekken we ons terug in de huiskamer om van de avond te genieten. Een VOD-kanaal (Video On Demand) biedt een uitgebreid programma. De gastvrouw heeft een voorstel: een leuke film over Suriname: Tuintje in mijn hart.


“Of heb je hem al gezien?”
“Wat?”
“Tuintje! Tuintje in mijn hart? Die film!”
“Nee, nog niet.”

Een klik hier, een klik daar en ons ‘Tuintje’ kan beginnen. Kosten 4,95 euro ongeacht het aantal kijkers en, groot voordeel in deze periode van het jaar, je hoeft er de deur niet voor uit. Wij kunnen onbekommerd genieten van het absolute hoogtepunt van deze avond. Vol verwachting klopt ons hart.
‘Tuintje’, lieve mensen, dat wordt al heel snel duidelijk, is een film met een boodschap voor al die witte mensen uit dat koude land aan de Noordzee. Een ‘reclameboodschap’. Tijdens een eerder gesprek met Parbode maakte regisseur Marc Waltman persoonlijk gewag van ‘een prachtig verhaal’ dat ten grondslag zou liggen aan deze film. Hij meende destijds dat de film bovendien ‘een ode aan Suriname’ zou worden. ‘We hebben respect voor beide culturen, die af en toe lijnrecht tegenover elkaar staan. Daar spelen we juist mee, met die vooroordelen en clichés’.
Het prachtige verhaal komt in korte trekken hier op neer. Een witte vrouw die in ons land woont, heeft twee zonen, een witte zoon die in Holland woont en een zwarte zoon die in ons land verblijft. Die twee zonen zijn gebrouilleerd. Het is moeders hartewens dat de twee zich verzoenen. Dat lukt. Uiteindelijk omhelzen de mannen elkaar, anderhalf uur later. En binnen dat tijdsbestek zien we zo ongeveer alle vooroordelen en clichés inderdaad voorbij komen.
Wij zijn een vrolijk volkje. Ach, ach, wat zijn wij hier aan de andere kant van de oceaan met zijn allen opgeruimd. We lachen wat af, constant blije gezichten. Oh, en dansen natuurlijk, mijn Gooood, mi Gadooo, w’e dansi!!!! Bij ons is het goed beschouwd altijd feest. En wat zijn we gretig: bami, nasi, kip en vis, pom en pastei. We smullen de godganse dag van zo heb je me niet. En naast al dat lachen en dat dansen en dat eten, blijft er uiteraard nog voldoende energie over om onze waardering voor het overvloedig aanwezige vrouwelijk en mannelijk schoon verbaal en non-verbaal tot uiting te brengen. Heerlijk, heerlijk, heerlijk! Onze warme dagen en onze hete nachten zijn gevuld, dat mag duidelijk zijn.
En zeg nou zelf, lieve landgenoten en beste mensen overzee, wat hebben we met zijn allen een geweldig land. Suriname, lekker warrum! Altijd zon, overal water, brede rivieren, ongerept oerwoud, jungle. Slangen laten zich vlak voor je gezicht plots uit de boom naar beneden zakken, luiaards laten zich omarmen, en ‘echte Indianen’ komen spontaan uit de bosjes. Uiteraard gebeuren er wat vervelende zaken, een dochter raakt in verwachting, maar van wie ook weer, de broers gaan met elkaar op de vuist, vensters raken uit de sponning, een buitenboordmotor valt in het water, een auto loopt vast, maar dat zijn kleinigheden..

Het hele artikel is te lezen in het januarinummer van Parbode