donderdag, 27 januari 2011

Films & Zo, februari 2011

Geschreven door 

films1.jpgSuriname

Infocus en MacItMedia hebben op veel punten een sterke prestatie geleverd, want camerawerk, montage, acteren en spelregie, alles is goed verzorgd. Het geluid kan beter (zat de microfoon soms op de camera?), maar verder staat in Suriname werkelijk alles klaar om prachtige films te kunnen maken, iets om trots op te zijn. Vergeet trouwens niet de technisch goed verzorgde films van de vorig jaar overleden Arie Verkuijl. Als deze films bovendien vertoond worden in de megabioscoop TBL (prima beeld, machtig geluid) dan zou je een mooie avond kunnen hebben. Dat was het bij de nieuwe speelfilm Suriname niet echt, want het probleem zat in het slechte scenario.

Nu is het altijd moeilijk een goed scenario te schrijven (duizenden proberen het, slechts weinigen slagen) en inderdaad, ook hier blijft het verhaal erg oppervlakkig: een teruggekeerde Surinamer (leuk), rijk geworden in cokehandel (foei), wil op het rechte pad door in goudwinning te stappen (petje af). Of is het witwassen (nee toch)? Zijn vrouw moet er niets van hebben (behalve de centen) en mokt bij het zwembad (zielig). De film is vervolgens weinig meer dan een aaneenschakeling van bekende beelden uit televisieseries: schietpartijen, scheurende wagens, bijeenkomsten van hele en halve criminelen, Hollandse dienders, mooie meiden, kusje hier en daar en wat los relatiegekeuvel.
Toch was de première gezellig, hoewel het gênant blijft als filmmakers zich vooraf uitvoerig op de borst kloppen. Pluimen op de hoed geven wij als kijkers wel! Het publiek genoot van de bekende Surinamers, die verdienstelijk acteurs bleken te zijn en voor de vele figuranten was in Burger King een castingdag gehouden met als ontroerend gevolg dat tijdens de voorstelling op de vreemdste momenten hard gelachen werd om opduikende familieleden. De onverholen reclame voor sponsoren maakte de avond extra bijzonder. Natuurlijk komt dat vaker voor (reed James Bond niet verdacht veel BMW?), maar deze film van Kitty Guicherit (ze combineert media met zaken doen) slaat werkelijk alles. Langdurig inzoomen op Borgoe, Chee’s, Marriott, de SLM, dat iemand in het vliegtuig een belkaart wil kopen (maar ‘alleen van Telesur’) en niet te vergeten een hilarische scene brilmonturen passen bij Optiek Ninon.
Hier en daar kan het dus beter, maar verder verdienen de makers veel respect, want ze bleken een grote speelfilm technisch aan te kunnen. Het enige punt is nog een sterk scenario, maar daar wachten meer filmmakers op.
Jaap Hoogendam

Suriname,
Infocus Productions en MacItMedia, 2010


films2.jpgGesignaleerd: Parradox


De film Parradox schetst een goed beeld van het bewogen leven van de Surinaams-Nederlandse filmmaker Pim de la Parra. Vrouwen, films en geld zijn thema’s die centraal staan in deze documentaire van regisseur In-Soo Radstake. De la Parra is een man wiens leven bol heeft gestaan van tegenstellingen en tegenstrijdigheden, wat ook de titel van de film verklaart. Radstake laat verschillende acteurs en actrices vertellen over de hoofdpersoon, die sinds enkele jaren weer in Suriname woont. Zowel de positieve als negatieve kanten van Pim de la Parra komen uitgebreid naar voren.

Parradox, In-Soo Radstake (regie), 2010