zondag, 31 juli 2011

Films & Zo, augustus 2011

Geschreven door  Sabitrie Gangapersad

films1.jpgSel Jai Vettori

Over hoe de wereld in de toekomst eruit zal zien, hebben verschillende mensen nagedacht. Met 2050 in gedachten heeft Nostradamus enkele voorspellingen gedaan. Maar dat niet alleen. De Bollywood filmindustrie bracht drie jaren geleden de sciencefiction Love Story 2050 uit. Hierin wordt de stad Mumbai in India uitgebeeld met vliegende auto’s, superhoge wolkenkrabbers, robots en spoorlijnen in de lucht. Sel Jai Vettori van Kris DCosta is niet minder idealistisch. DCosta richt zich echter niet op de liefde, maar op politiek.

In 2050 is India een supermogendheid. New York heeft plaatsgemaakt voor Mumbai als de stad die nooit slaapt. De wereld wordt niet door politici, maar op basis van meritocratie (systeem waarin sociale status op verdiensten is gebaseerd) geregeerd. De Wereldsenaat met een voorzitter en vier leden, heeft binnen vier jaren in meer dan driehonderd landen zeggenschap verworven. Het meritocratiemodel komt van Vettori, die ook de eerste voorzitter wordt van dit orgaan. Het hoofdkantoor is in Mumbai. De hoofdrol van Vettori wordt door DCosta zelf gespeeld. Hij is ook verantwoordelijk voor het scenario, script, regie en productie. Vettori weet dat één van de Senaatsleden corrupt is. Om die te ontmaskeren, betrekt hij Melissa (Wanita Rai). Terwijl de Senaat aan de ene kant vergadert, worden in Brazilië plannen gemaakt om de voorzitter te executeren.
Het geld hiervoor wordt in Zuid-Afrika betaald. Het nieuws meldt inderdaad dat Vettori is vermoord. Een jaar later blijkt echter dat hij in Suriname woont en een mediabedrijf heeft opgezet.  De film heeft alle ingrediënten voor een prachtige Bollywood thriller. Alleen de dans en komedie ontbreken. Door de korte duur - ruim twaalf minuten - kan de verhaallijn niet optimaal worden benut. Voor het publiek is het misschien lastig om lokale beelden te zien, terwijl er over Mumbai en Zuid-Afrika wordt gesproken. Het concept dat in Afrika in 2050 uitsluitend Creolen zullen wonen, blijft door de regisseur gehanteerd. Immers, tijdens de opname in ‘Zuid- Afrika’ is een moment gekozen in de binnenstad van Paramaribo waar uitsluitend Creolen zichtbaar zijn. Tijdens de moordscène is duidelijk te zien dat niet Vettori, maar één van de andere Senaatsleden wordt afgemaakt. Bij de kijker rijst al gauw de vraag waarom het nieuws dan Vettori’s dood meldt. Zoals kenmerkend voor een Bollywoodfilm moet het einde happy zijn. Vettori is dus niet dood, maar de slechterik die banden onderhield met terroristen. En hoe kan het anders: er is ook altijd een plekje voor de liefde. De film heeft een goed concept met het meritocratiemodel als eyecatcher. Dit had beter benut kunnen worden.  De spelers - op DCosta na - zijn amateurs, maar Sel Jai Vettori is zeker het kijken waard.
Sabitrie Gangapersad

Sel Jai Vettori, Kris DCosta, 2011, Suriname