donderdag, 19 februari 2015

Op de werkvloer

Geschreven door 

Jitinder Sardjoe (45) is taxichauffeur bij Romeo’s Taxi

Hoe ziet uw werkdag eruit?
“Wel, mijn dag begint heel vroeg, ik ben hier al om zes uur in de ochtend. En dan is het wachten op de telefoon, voor een rit. We hebben allemaal onze eigen auto waarmee we rijden, maar de opdrachten komen wel op het centrale nummer binnen. Of soms lopen de klanten hier naartoe. Door de dag heen zijn er dan korte of langere ritten. En wanneer er geen werk is, zitten we hier met de collega’s te praten, een spelletje te doen of televisie te kijken. Tegen vijf uur in de middag ga ik weer naar huis.”

Hoe bent u aan dit werk gekomen?
“Eigenlijk had ik geen andere keuze dan dit werk te doen. Ik doe het al twintig jaar nu, en het gaat goed.”

Welke eigenschappen moet iemand hebben om dit werk te kunnen doen?
“Niets bijzonders hoor. Iedereen kan dit doen. Sommige chauffeurs kunnen goed met mensen omgaan, maar ik ben niet zo’n prater. Maar ik breng de klanten wel weg, en daar gaat het toch om.”

Wat vindt u het leukste van het werk?
“Het op straat zijn, het rijden. De vrijheid.”

En wat is het vervelendste?
“Soms bellen mensen voor een rit, het zijn altijd bepaalde types, maar als ze op hun bestemming zijn, dan betalen ze niet. Ze stappen gewoon uit en gaan weg. Dat gebeurt me elke twee tot drie maanden. Maar ja, je kunt er niets tegen doen. Tenminste: je kunt ze liever laten gaan, voordat je echt een probleem krijgt.”

Wat is het vreemdste dat u hier heeft meegemaakt tijdens het werk?
“Wat collega’s hier wel eens is overkomen, maar mij nog niet gelukkig, is dat ze zijn overvallen, beroofd, en dat zelfs hun auto wordt meegenomen. Nee, dan kan je ook niet meer werken. De auto van mijn collega werd laatst pas na twee weken teruggevonden.”

Bent u tevreden over het geld dat u ermee verdient?
“Ja, dat is wel te doen. Al hebben we nu eigenlijk te veel wagens voor te weinig werk. En vanaf het midden van de maand is het ook te rustig. Dan heeft niemand geld meer en gaan de mensen liever lopen dan dat ze een taxi nemen.”

Als u uw leven over mocht doen, wat zou u dan willen worden?
“Ik zou bij de overheid willen werken. Nee, het maakt me niet uit wat, en ook niet waar. Defensie, LVV, Minov, allemaal goed, als het maar overheid is. Want daar heb je alle voorzieningen, dan hoef je je niet meer druk te maken. Ja, ik zou nu nog chauffeur in overheidsdienst kunnen worden. Dat lijkt me wel wat.”