vrijdag, 19 juni 2015

Geen NEE!

Geschreven door  Anouska Blanca

Enkele weken terug vertelde een vriend, Ray Jong A Lock, dat ons brein geen ontkenningswoorden herkent. Hij refereerde aan de studie The most dangerous word in the world. Hoewel ik nogal veel lees, moet ik eerlijk toegeven dat dit onderwerp nieuw voor me was. Misschien de reden dat het bleef hangen?

Laten we het zelf uitproberen. Ik wil met je wedden dat jouw brein het ook doet. Bijvoorbeeld: Je moet niet zo aan geld denken! Wat is het eerste waar je aan denkt na die opmerking? Juist! Aan geld. Wat het eigenlijk betekent, is dat onze hersenen geen ‘nee’, ‘anti’, ‘stop’ of ‘niet’ herkennen. Daarom creëert ons brein juist beelden over het onderwerp waar men ons tegen wenst te beschermen. Volgens de studie moeten we het brein activeren om doemscenario’s om te zetten naar ideale beelden. Zeg dus ‘start vrede’ in plaats van ‘stop oorlog’.

Ray liet me nadenken over hangjongeren. Als moeder van een puberende dochter herken ik onder meer eigenzinnigheid en koppigheid als kenmerken van haar zoektocht naar een eigen identiteit. Toch wil ik haar behoeden voor problemen, dus probeer ik haar te beïnvloeden met zinnen waarin ‘nee’, ‘niet’, ‘anti’ of ‘stop’ maar al te vaak voorkomen. Althans, tot Ray mij deed twijfelen aan mijn zogenaamde opvoedkunsten, die blijkbaar niet door haar brein werden opgenomen. Zucht! We leren nu in ieder geval dat een campagne tegen hangjongeren verspilling is van tijd en geld. Bepaalde media confronteren ons dagelijks met moord, mishandeling, beroving en verkeersongelukken. Het brein raakt zo gewend aan gruwel en geweld. Jongeren vinden het normaal om een stervende tiener die zijn laatste adem uitblaast, te filmen en te delen op Facebook. Voor ‘likes’?!

Kinderen opvoeden is als breien in een donkere kamer, las ik ooit. We zijn samen verantwoordelijk. om hen te begeleiden, corrigeren en beschermen tegen negatieve invloeden zoals geweld, drugs en verkeerde vrienden. Rays opmerking riep vragen op waar ik (nog) geen antwoord op heb. Maar hij herinnerde me er wel weer aan dat it takes a village to raise a child! Thanks Ray!