maandag, 21 maart 2016

Blomzak

Geschreven door  Karin Lachmising

of ik een lang mijn dochter en haar vriendinnetje mij een t-shirt had, tot over de bil, vroegen week voor de schoolsportdag. ‘Want je bil mag niet te zien zijn. Jongens kijken, toch.’ Er ontsnapte mij een wrevelige zucht. ook voor de kerstviering op school waren we al verwoed in de klerenkast aan het zoeken naar een kledingstuk dat borsten, billen en schouders verborg. Maar ze ging, nog net niet met een blomzak aan, waar ik inmiddels zelf wel toe in staat was.

Ik besefte dat het bij de school aankaarten van de onzin van de zoveelste kromme regel niet de oplossing zou zijn. Het gaat namelijk veel verder dan alleen de school. Het verbergen van ons lichaam omdat anderen blijkbaar hun handen niet kunnen thuishouden, is een algemeen krom idee in de samenleving.

Waarom leren we onze kinderen zichzelf te verbergen, in plaats van hen ervan bewust te maken dat hun lichaam geen seksueel object is? Er zijn inmiddels zoveel mannen en vrouwen die zichzelf en hun lichaam primair zien als iets wat constant seksueel blootgesteld is. En dus ook onder leerkrachten zijn er degenen die niet zonder seksuele ogen naar sportende kinderen kunnen kijken. of met de gedachte dat de kinderen er met opzet ‘seksueel’ bijlopen, of omdat ze zelf niet anders weten dan dat het lichaam slechts ‘dat’ is. Dus om iedereen het ‘seksueel kijken en denken’ zo moeilijk mogelijk te maken, moet elk kind met sport een lang shirt over de bil.

Ieder van ons moet maatregelen nemen om eventueel foutief gedrag van een ander te voorkomen. Er zijn gelukkig ook kinderen die hier tegenin gaan, zich de mond niet laten snoeren, ondanks de gevolgen als uit de klas gezet worden of het bekende ‘gedrukt’ worden tijdens de lessen. Dat laatste betekent dat deze leerlingen weinig kans krijgen om objectief gewaardeerd te worden voor hun kwaliteiten. ‘Wat willen ze ons eigenlijk leren?’ vroegen mijn dochter en haar vriendin zich terecht af. ‘We moeten toch het juiste leren, niet het verkeerde?’

Een maatschappij waarin jongeren werkelijk belangrijk zijn, doet haar best om hen het juiste aan te leren. Verantwoordelijkheid dragen voor het foute gedrag van een ander, past daar niet in.

Meer in deze categorie: « Help hem! Nog tien »