zaterdag, 21 maart 2009

De eerste keer, 36

Geschreven door 
Marcel (54)

“De eerste keer wat? Bedoelt u klaarkomen of echt lekker er in? Ik kwam als jongetje al klaar, ik denk vanaf mijn negende, zonder zaad nog, maar wel met een orgasme tot Tokio. Ik vond het geheimzinnig, maar vooral heerlijk. Ik dacht dat het iets speciaals was, dat alleen ik dat gevoel kon opwekken en werkelijk niemand anders. Nou, tot mijn achttiende heb ik er heftig aan getrokken, kan ik wel zeggen. Maar goed dat het ding stevig vast zit, anders had ik hem eraf getrokken.

Ik snap het nu beter trouwens en schaam me er niet voor. Dat driftleven, zoals ze het deftig noemen, zit toch in de hele natuur? Kijk naar mijn voorouders met Creolen, Javanen, boeroes en Chinezen, ze vonden het toch allemaal lekker? Daarom zit ik hier! Maar goed, op mijn veertiende kon ik eindelijk aan meisjes zitten, aan alles voelen, maar zo onhandig allemaal. Kleine borsten, grote borsten, ik heb ze allemaal betast en heel soms in het broekje, maar het bleef wachten op mijn eerste keer, gek werd ik er van, maar het verhaal is leuk. Ik heb jullie niet voor niets gemaild!
De dominee had een prachtige dochter, zestien was ze. Ik ging weinig naar de kerk, maar toen opeens meer, dat snap je. Haar vader zat voorin, mijn schatje zat achterin om ongemerkt te kunnen verdwijnen. Ze deed alsof ze moest plassen en hoopte maar dat niemand merkte dat het wel erg lang duurde. Bij onze ouders konden we nooit iets uitrichten, zelfs alleen de stad in gaan was haar verboden, dus leek ons de kerk de beste plek om te vrijen.
eerste-keer.jpgWe hadden afgesproken dat ze naar de hal zou komen, onder de kerktoren. Zo klommen we naar boven, zo zachtjes mogelijk, want er waren luchtroosters in de wand, waardoor je beneden de kerkgangers zag zitten. Ik kan niet zeggen welke kerk het was, maar het was zo'n schattig houten Surinaams kerkje. We moesten de preek goed volgen, want soms nam de dominee een aanloopje, dan was het stil en zou je de trap horen kraken. Bovenin de toren lag de Nederlandse vlag opgerold, het was voor Srefidensi, en daar bovenop heb ik mijn eerste keer beleefd.
Ze was verschrikkelijk mooi, precies de juiste maat borsten, werkelijk een prachtig figuurtje. Ik kan moeilijk alles vertellen van die eerste keer, want dit boekje moet vast een beetje netjes blijven. Beneden hoorden we de dominee schallen en juist toen ik klaarkwam riep hij ‘Prijs de Heer!’ Of heb ik dat later verzonnen? In ieder geval begon de Gemeente te zingen. Nou, ik geloof dus echt dat God het goed vond wat we daar deden.
De dominee minder, want terwijl wij uit lagen te puffen begon hij over Hel en Verdoemenis, niet echt aan ons besteed. Ken je dat gezegde van ‘voor het zingen de kerk uitgaan’? Nou, dat lukte ons mooi niet, zo opgewonden waren we. Ik heb nog weken in spanning geleefd of ze zwanger was geworden.
Uiteindelijk zijn we betrapt. We slopen weer naar boven en daar om de hoek na de eerste trap, zat haar oom op een stoeltje. Een broer van haar vader. Hij had vast graag ook dominee willen worden, want hij begon me toch een preek! Het was de enige Surinaamse eredienst met twee preken tegelijk, denk ik. Ik ben lang erg ongelukkig geweest, vooral omdat het ze lukte dat ik haar nooit meer kon zien. Ze is uiteindelijk getrouwd met de zoon van een andere dominee. Ik kwam haar laatst nog tegen in de stad, zwaar christelijk geworden en vreselijk dik. Ik denk dat God mij daarvoor heeft willen behoeden en daar ben ik Hem dankbaar voor.”