ACHTERGROND

ACHTERGROND (193)

dinsdag, 20 september 2016 13:47

Waas van geheimzinnigheid

Geschreven door

Menig Surinamer heeft geen idee wie er zitting nemen in de raden van commissarissen (RvC’s) van parastatale bedrijven. Als ze het al zouden willen weten, is de informatie vaak nergens te vinden. Dat is opvallend, want dit zou publieke informatie moeten zijn. Parbode deed onderzoek naar de verschillende leden die in de RvC’s zitten bij elf van deze overheidsbedrijven.

Informatie over de raden van commissarissen is belangrijk om te achterhalen, aangezien zij kritische controlerende organen zouden moeten zijn; zij moeten toezicht houden op de gang van zaken bij overheidsbedrijven. Het bleek echter lastiger dan gedacht om erachter te komen wie er precies in welke raad zitten. Het is onvoorstelbaar hoe mysterieus er wordt gedaan. Na ontelbare telefoontjes en mailtjes wist Parbode uiteindelijk de leden in kaart te brengen. Over sommige functionarissen is weinig tot niets bekend. Anderen zijn juist heel bekend of eerder berucht.

In vergelijking met bijvoorbeeld Curaçao, is er een wereld van verschil in de manier waarop bij onze overheidsbedrijven leden worden benoemd. Op dat eiland is namelijk wel wetgeving doorgevoerd met betrekking tot de personen die in de RvC’s komen. Daar worden kandidaten gescreend op hun achtergrond voordat ze in een raad kunnen worden benoemd.

Verder lezen? Koop dan nu de Parbode. Nog tot eind deze maand in de winkel en daarna verkrijgbaar via de redactie.

Comments ()
dinsdag, 20 september 2016 13:10

Succesvol SOIL-concept stimuleert ontwikkeling

Geschreven door

Stichting SOIL timmert al jaren aan de weg, voornamelijk in het district Marowijne. Tientallen kleinschalige ontwikkelingsprojecten werden de afgelopen jaren uit de grond gestampt, waarbij inhoud werd gegeven aan de stichtingsfilosofie van decentrale gebiedsontwikkeling. Dat dit concept navolging verdient, is evident. Maar hoe lukt het de idealisten van SOIL de vele uitdagingen te overwinnen, en wat zijn de perspectieven?

De stichting SOIL, acroniem voor Surinaamse Ontwikkeling van de Innovatieve Landbouw, zet zich al jaren in voor duurzame, kleinschalige lokale ontwikkeling, voornamelijk de ressorten Moengo en Patamacca in het district Marowijne. SOIL-voorzitter Dennis Tjoen-AChoy en vrijwilliger Jan-Willem Sutorius zetten tegenover Parbode de kernactiviteiten van hun organisatie uiteen. Ze maken duidelijk dat er onder meer goede partnerschappen zijn met kennisinstituten als de Technische Universiteit Delft, de Universiteit Wageningen, de HAS Hogeschool in Den Bosch en de Haagse Hogeschool, waarbij stagiaires naar Marowijne worden uitgezonden om kleinschalige plattelandsontwikkelingsprojecten uit te voeren. Veerle Lennaerts en Kaeley Timmermans, stagiaires namens de HAS Hogeschool in Den Bosch, kozen ervoor om eerder dit jaar stage te lopen bij SOIL.

Lennaerts heeft het product ‘cassavebrood 2.0’, dat SOIL aan het ontwikkelen is, naar een hoger plan gebracht. Timmermans startte een onderzoeksprogramma om het productieproces van podosiri en de kwaliteit daarvan te verbeteren. Alle stageprojecten zijn onderdeel van het concept Sustainable Rural Entrepreneurship (SURE), waarbij de regionale ontwikkeling integraal wordt aangepakt. SURE moet leiden tot Sustainable Rural Economic Development (SURED) om duurzame economische ontwikkeling in de districten te brengen via ondernemerschap, beroepsonderwijs en onderzoek. SOIL beoogt dat de plaatselijke bevolking profiteert van de kennis om op een innovatieve manier landbouw te bedrijven, terwijl extra inkomen wordt verworven en ondernemerschap wordt gestimuleerd.

Verder lezen? Koop dan nu de Parbode. Nog tot eind deze maand in de winkel en daarna verkrijgbaar via de redactie.

Comments ()
dinsdag, 20 september 2016 13:05

De tikkende tijdbommen van Bouta

Geschreven door

Een kruistocht tegen corruptie. Een nieuwe, herboren economie. Een vrije en democratische rechtsstaat. Het lijstje met beloften die president Desi Bouterse nooit kon waarmaken, is ellenlang. Wat hij wél voor elkaar kreeg? Zeven tikkende tijdbommen!

1. Rechtsstatelijke tijdbom
Amnestie voor de Decembermoorden. De Terugroepwet weigeren toe te passen. De Krijgsraad muilkorven door een grondwettelijk trucje (artikel 148) tevoorschijn te halen.

Sinds het aantreden van president Bouterse in 2010 is Vrouwe Justitia al meerdere malen brutaal aangerand. Hoewel onze grondwet dat uitdrukkelijk verbiedt, draait deze regering er de hand niet voor om hoogstpersoonlijk in te grijpen in lopende rechtszaken zodra een rechterlijke uitspraak dreigt in haar nadeel te zullen zijn. Dat ons land daardoor internationaal onherstelbare schade lijdt, en we door zowel de Europese Unie als de Verenigde Staten van Amerika al meermaals op de vingers werden getikt, blijkt voor onze leiders niet van belang. Als hun persoonlijke belangen maar worden gediend.

Verder lezen? Koop dan nu de Parbode. Nog tot eind deze maand in de winkel en daarna verkrijgbaar via de redactie.

Comments ()
zondag, 18 september 2016 06:05

Parbode Magazine Sneak Peek: Palmolie-industrie

Geschreven door

Al jaren bevindt de palmolieproductie in ons land zich in een grijs gebied. Ondanks allerlei mooie plannen, is er de afgelopen twintig jaar geen druppel olie geproduceerd. Volgens sommigen ligt er nu dan toch echt een overeenkomst klaar om ondertekend te worden. Andere partijen zeggen daarentegen dat ook dit project in de ijskast ligt. Wat is er waar?

In elk geval ging het lange tijd goed met de oliepalm in Suriname. Er waren zelfs plannen voor de export van lokaal geproduceerde of verwerkte palmolie viaCuraçao; de zogenaamde Landen en Gebieden Overzee-route (LGO)naar de Europese gemeenschappen. Daarbij werd gedacht aan eenjoint venturemet een Maleisische maatschappij, om dit plan groots aan te pakken. Daarbij zou ruwe palmolie uit Maleisiëworden geïmporteerd, lokaal worden verwerkt en vervolgens weer worden uitgevoerd. Maleisië, toen al marktleider, zou inkomen met technologie, kapitaal en ruwe grondstof. De rest zou Suriname doen, of zou in Suriname worden gedaan.

Het werd een van de vele projecten die niet van de grond kwamen, en lijkt een voorbode van de verdere toekomst van de palmolieproductie. De speerrotziekte, die de aanplant teVictoria, Phedra, en Patamaccabijna wegvaagde, en later de Binnenlandse Oorlog, maakten een eind aan de florerende oliepalmcultuur in Suriname. In 1996 werd de productie opgeheven.

De afgelopen jaren is er een aantal nieuwe projecten voor palmolieplantages geopperd. Naast de ambities voor het hergebruik van de plantages in Victoria, Phedra en Patamacca, waren er ook plannen om nieuwe plantages te vestigen in Apoera, Mariënburg en het district Para. Al sinds 2004 zijn er door verschillende bedrijven projecten ingediend bij de overheid om de productie van palmolie weer van de grond te krijgen.

Parbode brengt de geschiedenis en huidige situatie van de palmolie-industrie in kaart. In het magazine van september!

Comments ()
maandag, 05 september 2016 07:53

ZIEK VAN DE GOUDKOORTS

Geschreven door

Halfslachtig overheidsbeleid, of moeten we zeggen dat het grofweg faalt? Kwikgebruik in een ongeregistreerde kleinschalige goudsector zorgt elke dag voor een onherstelbare schade in het binnenland van Suriname. Tel daarbij op de gevolgen voor volksgezondheid en ecosystemen, en je vraagt je af waarom er niet al lang een gereguleerde sector is.

Dat Suriname rijk is aan mineralen behoeft geen verdere uitleg. We kunnen weer refereren aan het befaamde 'lijstje van rijkste landen in potentie', waar ons land in de top 20 staat. Maar wat is de rijkdom hier eigenlijk waard? Wat is het waard als een significant deel van het binnenland bezaaid is met de littekens van gekapte bossen, waar illegale concessies als parasieten aan de unieke wouden knagen en ontgonnen kreken en verlaten mijnen achterlaten? Als de manier waarop het goud gewonnen wordt het milieu en de bewoners van het land schaadt en dit goud vaak niet eens Paramaribo bereikt, maar door illegale buitenlandse mijnwerkers wordt meegenomen?

Moeten we ons bij elke vorm van beleid die iets meer moeite of tijd dan gemiddeld vereist, blijven verbergen achter het argument dat er geen geld is? Kan er met het aanboren van fondsen, hulp van niet-gouvernementele organisaties en inspiratie uit andere landen niet al heel veel worden bereikt? Of kunnen we constateren dat de overheid eigenlijk helemaal geen behoefte heeft aan een gereguleerde kleinschalige sector, simpelweg omdat er andere belangen meespelen?

Parbode sprak met diverse experts, op zoek naar antwoorden op deze vragen. Lees het in de septembereditie. 

Comments ()

Over cultuurelementen van de Afro-Surinaamse muziek is veel onderzocht, vastgelegd en gepubliceerd in de vorm van proefschriften, boeken en verhalen. Toch dreigt ook veel verloren te gaan als er niet wordt ingegrepen door kenners. Liesbeth Peroti, Siegmien Staphorst en Ernie Wolf maken zich sterk om hun kennis aan jongeren over te dragen.

A lleen wanneer je weet waar je vandaan komt, ken je de waarde”, begint Siegmien Staphorst, voorzitter van de organisatie voor gemeenschapswerk Na Afrikan Kulturu fu Sranan (NAKS). Ze vertelt over het cultureel erfgoedproject van NAKS, dat in juli 2015 van start is gegaan. “In opdracht van het directoraat Cultuur hebben we een seminar georganiseerd om verschillende Afro-culturele onderdelen bespreekbaar te maken. Samen hebben we de informatie geïnventariseerd, en vijf werkgroepen gevormd die verder onderzoek zullen doen naar de AfroSurinaamse cultuurelementen binnen de maatschappij.” Staphorst laat de notulen en inventarisatiedocumenten zien. De vijf groepen zijn: Ambachten en beroepen, Kleding en sieraden, Muziekstijlen, dansstijlen en theater, Religie, en Talen, boeken en literatuur. Het doel van het onderzoek is om immaterieel erfgoed van de AfroSurinamer op de erfgoedlijst van VNorganisatie UNESCO te krijgen.

Volgens Staphorst zal dit een bijzondere stap voor Suriname zijn. “De ouderen gaan ons voor en nemen hun kennis en kunde mee, maar hierdoor kunnen we ervoor zorgen dat deze niet verloren gaan en bovenal beschermd worden,” verduidelijkt ze. “Een eis van UNESCO om op de erfgoedlijst geplaatst te worden, is dat ook jongeren aan het onderzoek meewerken. Er moet overdracht plaatsvinden. Zo leren ze meer over de geschiedenis en de cultuurelementen van de Afro-Surinamer.”

Verder lezen? Koop dan nu de Parbode. Nog tot eind deze maand in de winkel en daarna verkrijgbaar via de redactie.

Comments ()
maandag, 22 augustus 2016 09:45

Maduro: alles om aan de macht te blijven

Geschreven door

Precies een jaar geleden schreef Parbode dat ondanks wereldwijde speculaties over de aanstaande val van de Venezolaanse president Maduro, dit op korte termijn niet te verwachten viel - alle problemen ten spijt. En inderdaad, Maduro zit nog op zijn post, al is zijn optreden steeds wanhopiger en autoritairder geworden. Rijst opnieuw de vraag: hoe lang nog? Zijn houdbaarheidsdatum lijkt vooral af te hangen van hem goedgezinde rechters.

De problemen waarmee het land een jaar geleden worstelde, zijn onverminderd en zelfs hevig toegenomen. Politicoloog Javier Corrales, verbonden aan het Amherst College in Massachusetts, Verenigde Staten, schetste die problemen als ‘RIDDS: recessie, inflatie, slinkende deviezenreserves, schuld en schaarste’. Daar is extreme onveiligheid bijgekomen. Het land kent na Honduras en El Salvador de hoogste moordcijfers wereldwijd. Ook de corruptie is groot: op de Corruptie Perceptie Index van Transparency International scoort Venezuela het slechtst van Latijns-Amerika. Zelfs de natuur lijkt een steentje bij te dragen aan de ellende. Door de aanhoudende droogte, veroorzaakt door El Niño, is er een tekort aan water. Dit leidt weer tot een tekort aan elektriciteit, want zeventig procent is afkomstig van waterkracht. Geen berichtgeving over Venezuela zonder het woord ‘crisis’, of het nu om een economische, politieke, sociale of zelfs humanitaire crisis gaat.

Sommige commentatoren maken vergelijkingen met het Cuba van de ‘speciale periode’ in de jaren negentig van de vorige eeuw. Na het wegvallen van de Sovjet-Unie, was er in het land niets meer te krijgen en heerste er hongersnood. Ook in het huidige Venezuela staan lange rijen voor bijna lege winkels. In ziekenhuizen zijn door een gebrek aan medicijnen en apparatuur de eerste doden gevallen. Een vrouw beklaagde zich tegenover The New York Times: ‘We moeten negen tot tien uur in de rij staan voor een pak meel en van apotheek naar apotheek lopen om medicijnen te vinden’. Er is een levendige ruilhandel ontstaan, waarbij sociale media een handje helpen. Volgens een onderzoek in april door het Venezolaanse Instituut voor Data-Analyse (IVAD) koopt 86,3 procent van de bevolking minder eten. Het percentage Venezolanen dat niet meer dan één maaltijd per dag gebruikt, is gestegen tot 13,4 procent.

Verder lezen? Koop dan nu de Parbode. Nog tot eind deze maand in de winkel en daarna verkrijgbaar via de redactie.

Comments ()
maandag, 22 augustus 2016 09:34

Communicatie centraal bij Quality Care

Geschreven door

Anne-Marie van Genderen liep al jaren met het idee rond om haar eigen thuiszorgorganisatie op te zetten. Samen met haar man kwam zij meerdere keren in Suriname op vakantie. Voordat zij het doorhad, werd zij verliefd op het land. Zij wist toen zonder twijfel dat haar organisatie hier zou komen te staan.

A nne-Marie van Genderen studeerde in 1983 af als ziekenverzorgende in Nederland. Daar was zij jaren werkzaam als bejaardenverzorgende. Samen met haar man kwam zij meerdere keren in Suriname op vakantie. Voordat zij het doorhad, werd zij verliefd op het land en twijfelde niet: haar organisatie zou in Suriname komen te staan. Op 5 juli 2005 richtte zij samen met haar man Quality Care op, met als doel kwalitatieve zorg te bieden aan zorgbehoevenden

“Ik ben heel klein begonnen, met een zorgvrager waar ik zelf naar toe ging. Door de jaren heen bloeide het bedrijf, waardoor ik mensen in dienst kon nemen. Met al deze mensen heb ik een goeie samenwerking en band. Ik probeer altijd een open communicatie te hebben met de mensen met wie ik samenwerk. Vooral met de zorgvragers”, vertelt Van Genderen aan Parbode.

Verder lezen? Koop dan nu de Parbode. Nog tot eind deze maand in de winkel en daarna verkrijgbaar via de redactie.

Comments ()
maandag, 22 augustus 2016 09:30

ILACO geeft al vijftig jaar vorm aan Suriname

Geschreven door

Het is dit jaar precies een halve eeuw geleden dat ILACO, acroniem voor International Land Development Consultants, zich liet registreren in Suriname. Zonder ILACO had Suriname er waarschijnlijk heel anders uitgezien, getuige de imposante trackrecord van het bedrijf. ‘We zijn bij elk ontwikkelingsproject in Suriname betrokken geweest.

Het regenseizoen heeft zich al lang en breed aangediend. En om te komen bij het kantoor van ILACO, in een zijstraat van de Jagernath Lachmonstraat, moet de auto door tal van overstroomde straten. De jaarlijks terugkerende perikelen rondom het regenseizoen benadrukken de noodzaak van een bedrijf als ILACO. Het is dan ook het eerste wat te binnen schiet bij Ravi Patandin, directeur van ILACO, als hem wordt gevraagd welk project hij zou willen doen als hij een open budget had. “Ik zou dat uitgeven aan een goed afwateringssysteem. Daar is nu een grote behoefte aan.”

En de geschiedenis leert dat een bedrijf als ILACO zijn hand niet omdraait voor zo’n klus. In de afgelopen vijftig jaar realiseerde ILACO meer dan driehonderd projecten, werd er in totaal een gebied ter grootte van 25.000 voetbalvelden aan rijstpolders ontwikkeld en werden er honderden kilometers aan dijken en wegen aangelegd. ILACO heeft bijgedragen aan projecten waar vandaag de dag nog steeds duizenden Surinamers gebruik van maken, zoals het Pad van Wanica (nu Indira Gandhiweg), de grote bruggen over de Suriname- en Coppenamerivier, de Nickeriedijk en de CoronieWageningenweg.

Verder lezen? Koop dan nu de Parbode. Nog tot eind deze maand in de winkel en daarna verkrijgbaar via de redactie.

Comments ()
maandag, 22 augustus 2016 09:27

Isolement grote barrière

Geschreven door

De onderwijzersechtparen Gert en Ali Tromp en Cees en Ineke Koelewijn werkten tussen 1973 en 1986 elk ongeveer acht jaar in de Trio-dorpen Tepu en Kwamalasamutu aan alfabetisering en onderwijs. André Koelewijn, die als kind acht en een half jaar in Tepu woonde, presenteerde eind april een nieuw taalboek in zijn dorp. Tegenover Parbode wijdt hij uit over de barrières met betrekking tot de ontwikkelingsperspectieven van het afgelegen dorp Tepu.

Het Triodorp Përëru Tëpu, ook wel Pelelu Tepu of kortweg Tepu genoemd, is stroomopwaarts de eerste inheemse nederzetting aan de Tapahonyrivier. Ongeveer vijfhonderd Trio’s wonen in dit diep-zuidelijk gelegen dorp, dat in de jaren 60 van de vorige eeuw door bewoners van Palumeu werd gesticht. Stamleden die toen als nomaden in die contreien leefden, kregen zo een alternatieve vaste woonplaats aangeboden.

Përëru Tëpu (Trio voor ‘reuzenpadden rotsblok’) werd in 1965 gesticht, en beleefde in de jaren zeventig een bloeiperiode toen in 1973 een lagere school werd opgezet. Schoolhoofd Cees Koelewijn verbleef er nog vóór de Binnenlandse Oorlog (1986-1992) aanbrak en er abrupt een eind kwam aan de betrekkelijke welvaart in dit pittoreske dorpje. Verslechterende leefomstandigheden en een grote vluchtgolf naar het Triodorp Mataware en omliggende dorpen in Brazilië behoorden tot de gevolgen. Een andere erfenis van de oorlog is dat er heden ten dage nog altijd functionele analfabeten zijn en er jarenlang geen behoorlijk onderwijs is gegeven. Dat kwam pas weer rond de eeuwwisseling.

Verder lezen? Koop dan nu de Parbode. Nog tot eind deze maand in de winkel en daarna verkrijgbaar via de redactie.

Comments ()