Back U bevindt zich hier: Home Cultuur Cultuur & zo

Cultuur & zo

woensdag, 22 maart 2017 16:47

Van onderonsjes naar onder toezicht - Parbode Sneak Peek

Geschreven door
In Fort Zeelandia stond enkele weken geleden een expositie van Kirsten Buddeberg, Soeris Dipai en Guillermo Linger op hetprogramma. Thema: ‘Van onderonsjes naar onder toezicht.’ Drie verschillende mensen benaderden hetzelfde onderwerp vanuithun eigen perspectief. Die tentoonstelling is afgelopen als u dit artikel leest. Maar nadenken over kunst gaat nooit voorbij.Comments ()
Moslim of hindoe, stijf of lenig, man of vrouw. Yoga is voor iedereen, benadrukt yogadocente Arti Abhelakh van Sri Sri Yoga. Dat blijkt uit de praktijk; steeds meer mensen weten de weg te vinden naar de yogaschool in Suriname.Comments ()
Een nationaal ballet heeft Suriname niet, maar Marlène’s Ballet Company (MBC) zou er best voor door kunnen gaan. Deze groep met de beste dansers van de dansschool van Marlène Lie A Ling vierde op 12 oktober jongstleden haar dertigste verjaardag. Een terugblik op dertig jaar internationaal ballet en het leven van frontwoman Marlène. De MBC is eigenlijk inter- nationaal gevormd”, legt Lie A Ling uit. Op een Frans-Guyanees podium won Ballet Marlèn de eerste prijs, en vanaf toen reisden de beste dansers onder de naam Marlène’s Ballet Company naar belangrijke internationale evenementen om de naam van Suriname hoog te houden. Ze bezochten onder andere Brazilië, Frankrijk, Nederland, Colombia, Aruba, Haïti en de Verenigde Staten van Amerika. De folklore dansgroep van Lie A Ling bleek het over de grens goed te doen: vaak werd de eerste prijs binnengehaald. Deze trofeeën blinken op de piano in de dansstudio in Paramaribo: in 2008 en 2012 in Brazilië en in 2002 op het Festival International de Folklore in Port-surSaône in Frankrijk. “Er waren daar tien groepen uit tien verschillende landen, en wij hebben de…Comments ()
vrijdag, 16 december 2016 10:27

We zijn geen moment alleen

Geschreven door
De kerstboom op het Onafhankelijksplein wordt deze maand opgetuigd, en Mariah Carey is bijna weer te horen op de radio: het is bijna tijd voor kerst. 25 en 26 december zijn traditiegetrouw bestemd voor eten met familie en bezoekjes aan zangdiensten in de kerk. Tenminste, voor christenen geldt dat. Moslims en joden vieren namelijk geen kerst. Maar hoe vullen zij deze feestdagen in december dan in? James Lalmahomed is secretaris van de Surinaamse Islamitische Vereniging (SIV), met als hoofdkwartier de grote moskee aan de Keizerstraat. Deze vereniging behoort tot de Ahmadiyya-stroming binnen de islam, die doorgaans tot de gematigde stromingen wordt gerekend. “Kerst wordt wel meegenomen in het denken bij ons, maar het is geen feest op zich. Bij een gebedsdienst dichtbij de kerstdatum wordt het alleen gememoreerd”, legt hij uit. De gemeenschap waar Lalmahomed bij hoort, gelooft dat Jezus geboren is uit twee aardse ouders, en niet uit de Heilige Geest. Zijn geboorte wordt dus niet als belangrijk gezien binnen de islam. Ook de geboorte van de belangrijkste profeet, Mohammed, wordt niet uitgebreid en uitbundig gevierd. “De profeet heeft…Comments ()
Jarenlang werkte hij als jurist, maar op een dag besloot Luciel Becker het roer om te gooien. Hij werd kunstenaar. Niet veel later werd de op zichzelf staande kunststroming WildCoast@rt geboren. Een stroming met een geheel eigenzinnige, multiculturele filosofie. “Tegenwoordig zijn er te veel broodkunstenaars in ons land”, begint Becker, terwijl hij tussen de schildersezels en schilderijen in zijn stoel gaat zitten. “De meeste kunst leidt tot vermaak en ontspanning. Het is een hele business. Maar kunst, zoals WildCoast@rt, kan ook een heel andere functie hebben: een volk helpen bepalen welke richting het op kan. Daar staat deze stroming voor. Van een koloniale multicultuur naar een postkoloniale cultuur met integratie.” Hij benoemde WildCoast@rt naar de landstreek ‘Wilde Kust van Guyana’, dat verwijst naar een trefpunt van vele culturen waar de kunstenaar graag op inspeelt. Becker streeft naar een multiculturele samenleving waarbij burgers, ongeacht hun afkomst, cultuur, godsdienst en huidskleur, onvoorwaardelijk respect tonen voor het hele spectrum van culturele diversiteit. Tegelijkertijd wil de kunstenaar ook dat mensen betrokken zijn met elkaar, zodat er intercultureel op elkaar wordt ingespeeld. “My roots lay…Comments ()
donderdag, 20 oktober 2016 10:33

Online komiek Welles naar grote doek

Geschreven door
De 28-jarige Ruben Welles, simpelweg bekend als Welles, is met zijn humoristische filmpjes een enorme hit op sociale media. Hij heeft ruim dertigduizend volgers en zijn filmpjes scoren wekelijks meer dan een miljoen views. Maar hij wil meer, en richt zijn pijlen nu op het realiseren van een film: Welles De Film. Ongeveer twee jaar geleden gooit Ruben Welles zijn eerste filmpje online. Het is het resultaat van een uit de hand gelopen grap. “Ik heb een leuke groep vrienden die altijd in is voor een fatu. Dus ze zeiden dat als ik in de rij bij McDonald’s zou gaan staan en me daar zou verkleden, ik SRD 1000 zou verdienen. Ik moest dan wel hakjes aan en een pruik op.” Het resultaat is zo grappig, dat hij het filmpje deelt op zijn Facebookpagina. De reacties zijn zo overweldigend dat Welles besluit verder te gaan. Sterker nog: hij beseft dat hij dit, mensen laten lachen, voor de rest van zijn leven wil doen. Er volgen dus meer filmpjes die online succes boeken. Een daarvan is ‘Wil je met mijn twee…Comments ()
De 28-jarige Ruben Welles, simpelweg bekend als Welles, is met zijn humoristische filmpjes een enorme hit op sociale media. Hij heeft ruim dertigduizend volgers en zijn filmpjes scoren wekelijks meer dan een miljoen views. Maar hij wil meer, en richt zijn pijlen nu op het realiseren van een film: Welles De Film. Ongeveer twee jaar geleden gooit Ruben Welles zijn eerste filmpje online. Het is het resultaat van een uit de hand gelopen grap. “Ik heb een leuke groep vrienden die altijd in is voor een fatu. Dus ze zeiden dat als ik in de rij bij McDonald’s zou gaan staan en me daar zou verkleden, ik SRD 1000 zou verdienen. Ik moest dan wel hakjes aan en een pruik op.” Het resultaat is zo grappig, dat hij het filmpje deelt op zijn Facebookpagina. De reacties zijn zo overweldigend dat Welles besluit verder te gaan. Sterker nog: hij beseft dat hij dit, mensen laten lachen, voor de rest van zijn leven wil doen. Er volgen dus meer filmpjes die online succes boeken. Een daarvan is ‘Wil je met mijn twee ballen…Comments ()
woensdag, 21 september 2016 08:56

Kleurensensatie van Ken Doorson

Geschreven door
De Surinaamse geschiedenis en cultuur kregen afgelopen juli de hele maand een internationaal podium. Ken Doorson (1978) gaf zijn allereerste solo-expositie in het buitenland. Galeriehouder en Afrika-deskundige Fons Geerlings had de primeur, en exposeerde Doorsons imposante schilderwerken in Galerie 23 in Amsterdam. Vorig jaar was het de Surinaamse kunstenaar George Struikelblok die zijn werk hier tentoonstelde. A msterdam voelde als thuiskomen voor Doorson. Hij woonde jarenlang in de hoofdstad, en exposeerde zijn werk al eerder op verschillende plekken in Nederland. “Maar de eerste keer solo is wel heel speciaal. Ook omdat ik voor het eerst lijfelijk aanwezig was bij de opening”, glundert hij. De belangstelling die Doorson tot nu toe krijgt voor zijn werk, had naar eigen zeggen niet beter gekund. Historie in beeld Het is bekend dat Doorson zich laat inspireren door historische momenten in de Surinaamse geschiedenis. Dit komt mede omdat Doorson na een afwezigheid van veertien jaar weer terugkeerde in Suriname en in een zoektocht belandde naar zijn eigen identiteit. Zijn Surinaamse roots hebben wel degelijk invloed op het werk van Doorson. “Ik kwam erachter dat er…Comments ()
maandag, 22 augustus 2016 10:25

De dood als onderdeel van het leven

Geschreven door
Cultuur speelt een belangrijke rol bij mortuaria in Suriname. Parbode sprak openhartig over de dood met Jamila Abendanon, manager van mortuarium ’s Lands Hospitaal, en met Irwin Goedhart, voorzitter van de Federatie van Afleggers in Suriname. Uit die gesprekken kwam vooral naar voren dat iedereen rouwt op z’n eigen manier. Veel mensen zijn bang voor de dood, is de ervaring van Jamila Abendanon (28). “Met de dood willen de meeste mensen liever niets te maken hebben. Als iemand overlijdt, moet het allemaal weer snel voorbij zijn, en moet er zo min mogelijk over gepraat worden.” Abendanon wil daar verandering in brengen en het taboe doorbreken. Ze heeft wel ervaren dat mensen het vreemd vinden dat een jonge vrouw zo open en bloot over de dood praat: “Velen verklaren mij voor gek!” Ze was al vroeg besmet met het ‘uitvaartvirus’, zoals ze dat zelf noemt. Toen ze een jaar of zestien was, ging ze al graag met haar opa mee naar uitvaarten. Abendanon was niet van de ene op de andere dag besmet met het virus, maar het ging wel snel.…Comments ()
woensdag, 20 juli 2016 10:20

Kinderboek over sikkelcelanemie

Geschreven door
Schrijfster Glynis Terborg-Neslo oogt vriendelijk en hartelijk wanneer Parbode haar spreekt in de nieuwe multifunctionele ruimte van ‘s Lands Hospitaal. Op deze locatie, waar straks de presentatie van haar boek Maisa en de maan plaatsvindt, loopt ze bedrijvig rond om alles in orde te maken. Af en toe houdt ze een babbeltje met een van de aanwezigen. Haar boeken zijn netjes staand op de tafel gerangschikt, zodat bezoekers direct kunnen zien om welk boek het gaat. Op de voorkant van het blauwe boek is hoofdfiguur Maisa te zien, liggend op de maan. Met een ladder is ze naar de maan geklommen. Terborg is speciaal vanuit Nederland naar Suriname overgekomen om door middel van haar kinderboek eenieder zo uitgebreid mogelijk te informeren over sikkelcelanemie. Actrice Jetty Mathurin, de moeder van TerborgNeslo, praat het geheel aan elkaar tijdens de presentatie. Zij geeft aan verrast te zijn dat haar dochter zo snel groen licht kreeg om het boek in het ziekenhuis te presenteren. De voorzitter van Stichting Sikkelcelanemie en Thalassemie, John Codrington en Soenita Nannan Panday-Gopisingh, de medisch directeur van ‘s Lands Hospitaal,…Comments ()
maandag, 20 juni 2016 13:33

Unique (en) van alle markten thuis

Geschreven door
Het best bewaarde geheim van Paramaribo. Zo mag je Theater Unique wel noemen, want de doorsnee inwoner van onze hoofdstad moet bij die naam diep nadenken en de toerist die toevallig in de Frederik Derbystraat belandt, gaat er gemakkelijk aan voorbij. Toch heeft het zich al tientallen jaren kunnen handhaven. Wat en vooral wie zit daarachter? “Ik had het theater al in mijn droom gezien”, vertelt Stanley Ritfeld. Samen met Mike, zijn compagnon in filmzaken, ontvangt hij Parbode op het voorterras. Schuin achter Ritfeld, aan de muur, hangt een grote foto van een reünie in 2010 van meer dan tweehonderd mensen met dezelfde achternaam. Hij vertelt over een bezoek aan Salvador de Bahia in 1978, waar hij met zijn vriend Ro Bakker enkele theaters bezocht. In het ene werd hij getroffen door de combinatie van een capoeirashow met een restaurant (voor in de pauze), in het andere door de vorm van een amfitheater (rond of ovaal, met oplopende bankenrijen). Zoiets wilde hij ook. Had hij dan verstand van bouwkunde of zoiets? Hij grinnikt: “Welnee, ik heb twee linkerhanden. Maar ik…Comments ()
Pagina 1 van 3