Suriname staat aan de vooravond van een beslissing die onsland, zoals minister Van Ravenswaay van PLOS het noemde, in één klap tien jaarverder kan brengen in onze ontwikkeling. Denk eens in: eindelijk de Afobakkawegtot aan Brownsweg en Atjoni geasfalteerd, de Oost-Westverbinding begaanbaar,kavels bouwrijp gemaakt, het historische centrum opgeknapt, een veerboot vanAlbina naar Frans-Guyana, meer scholen in het binnenland, waterpompen… 

Hij is misschien wel de bekendste radio persoonlijkheid vanSuriname. Door zijn programma’s, zijn nieuwsuitzendingen op Radio 10, door hetpopulaire ‘90 Seconden, Uw Mening Telt’. Maar vooral door het bronzen timbrevan zijn stem, je haalt Steven van Fredrikslust op je gehoor overal zótussenuit. Tien jaar is hij nu verslaggever, net zo lang als het station zelfoud is, dus onlangs vierden ze hun bigi yari.

Al vanaf 1735 is voor Inheemsen grond gereserveerd, gelegentussen Republiek en Zanderij. Voorouders van de zwarte Paranen hebben voor enna de afschaffing van de slavernij, na decennia lang sparen, hun plantagesgekocht van de voormalige Nederlandse eigenaars. Behalve de bewoonde plantageTempoca. In 1999 hebben twee Hindostaanse broers deze plantage van de onwettigeeigenaar in Nederland gekocht. Ze willen dat de bewoners vertrekken, en derechter gaf hen vorige maand gelijk. De Staat Suriname teken

Zorghotel Libi Makandra (‘samen wonen’) in Lelydorp doet hetniet voor weinig, want het is vorige maand geopend door twee ministers en depresidentsvrouw. En de plannen zijn dan ook zeer ambitieus: luxebejaardenopvang, maar ook thuiszorg voor het
district Wanica en zonodig straks voor heel Suriname. De vraag is ofNederlandse ziekenfondsen bereid zijn hun remigrerende leden hier te blijvenverzekeren. Maar valt dat positief uit, dan slaan de broers Dijksteelgenadeloos toe in de zorgsecto

Praatjes vullen wél gaatjes! Want zo bevlogen als SuzannePoots (26) kan vertellen over haar werk als tandarts in het binnenland… je zouer subiet je flesje soft voor laten staan. Niks elektrische boren, geavanceerdevijltjes of gestroomlijnde stoelen; toen ze twee jaar geleden begon, lagen haarpatiënten nog op een tafeltje met de voeten op de vensterbank. Nu heeft ze haareerste lichting assistenten van de Medische Zending een stoomcursus gegeven enkunnen die op tien posten in he

Afgelopen maand hield Roy Raghoe een workshop traditioneleHindostaanse muziek in de Volks Muziek School. Raghoe is een docent met dertigjaar ervaring in de traditionele muziekstijlen die zijn Hindostaanse vooroudershier brachten. Hij komt bovendien uit een muzikale familie; zijn vader en driebroers zijn muzikant. 

Ons land is uniek. Een gegeven dat we voor lief nemen. Waarwe elke dag over emmeren, zijn de puinhopen in het land, zoals het verkeer.Sinds het aantal auto’s is toegenomen, klagen de mensen stelselmatig over defiles en het gebrek aan parkeerplaatsen. In feite klaagt men over de medemens,want verkeer staat synoniem voor mensen. Ik heb nog geen voertuig gezien datuit zichzelf rijdt.

Alle zegen komt van boven, maar dit was wel érg veel zegen!Natuurlijk, elk jaar halen we natte voeten als de grote regentijd begint. Maarnatte knieën? Natte díjen zelfs? In menig huishouden klotste, bij elkepasserende auto, het water onder het hoofdkussen, auto’s stikten in de golven,bootjes dobberden over straat. Schande natuurlijk, dat OW de trenzen niettijdig heeft opgehaald. En de sluizen goeddeels overwoekerd waren. Maar ookschande dat we met z’n allen petfles

In de toneelwereld van Suriname is de naam Wilfred Teixeiraeen begrip: hij is een van de grondleggers van het Surinaamse toneel. Teixeirawerd vooral bekend met zijn hoorspelen op radio Apintie en de toneelstukken diein theater Thalia werden opgevoerd. Ook is hij de eerste gediplomeerde grimeurin Suriname. Een gedreven man. ‘Ik stel mijn hobby’s erg op prijs’.

Stagiaires komen hier alleen om vakantie te vieren en in dedisco zwarte mannen op te pikken. Tenminste, als we de krantenberichten mogengeloven. Ook het beeld van de blonde stagiair op de fiets, is niet meer weg teslaan uit de denkwereld van menig Surinamer. Maar wat doen ze eigenlijk nogmeer behalve feesten en fietsen? Parbode sprak met zes van hen over hunstageplek, Suriname en natuurlijk het uitgaan.

Laurens Gudge (20) speelt piano, akoestische gitaar, drum,basgitaar, klarinet en saxofoon. Het is wel duidelijk waar Laurens zijn talentvandaan heeft: hij komt uit een zeer muzikale familie. En hij is bevlogen. “Alsiemand me vraagt om met hun band mee te spelen, dan doe ik dat.”      

Surinamistiek is bij mijn weten geen bestaandestudierichting aan een van de Nederlandse of Surinaamse universiteiten. Maarhet is een wetenschap die met passie bedreven wordt door historici,antropologen, letterkundigen, biologen, sociologen en zelfs theologen. Sindsjaar en dag bestuderen ze de vele aspecten van de Surinaamse geschiedenis totaan de dag van vandaag. 

Suriname staat opnieuw een internationale blamage tewachten: er is niets gedaan aan de uitvoering van het Moiwana-vonnis, en wegaan weer voor de bijl bij de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS), nu voorhet Boven-Surinamegebied. In het Moiwana-vonnis is de staat Suriname onderandere veroordeeld tot het eerbiedigen en in kaart brengen van degrondenrechten van de binnenlandbewoners, plus een verbod op het uitgeven vanconcessies aan derden tot deze rechten vastliggen. Maar de staat doet niets.Be

Voor kinderen kan de Surinamer streng zijn, maar bij hetzien van zijn vogeltje smelt hij. Weerloze liefde voor die ondeugendemonki-monki, die rebbelende papegaai, die trouwe hond of kat. Kortom: eenrubriek over mensen en hun dierbaarste huisgenoot.

Roy (43)

“De eerste keer was ik klein, nog maar negen of tien, en een meisje van veertien wees me: ‘kijk ik ga het voor je openhouden en dan zet je je tollie erin’. Lina, ze kwam met vakantie naast ons logeren en ze verleidde me. Ik vond het leuk. Bovendien, spelen met jezelf is een hemels gevoel, zeker als je klaarkomt, dus dat wist ik. Maar toen ik het in Lina deed begon het plotseling vreselijk te branden en ik rende weg om mijn ding onder de badkamerkraan te houden. En de vo...
Lees meer >>

Selenas Planten is de vijfde in een reeks bezoeken aankwekerijen van diverse pluimage. Want de woeste, ongerepte natuur van deSurinaamse jungle is overweldigend, maar het geeft ook veel voldoening om denatuur naar je eigen hand te zetten. Waar kun je dan terecht en wat is er zoalaan groen te krijgen?

Met het Forumtheater naar Masiakriki. Het is eenexperimentele methode om gevoelige onderwerpen bespreekbaar te maken, doordathet publiek in het theater participeert. Stichting Vice-Versa probeert, samenmet Masiakriki-fan Carry Ann Tjong-Ayong, op deze manier de voorlichting rondhiv/aids in het Binnenland op gang te brengen.

Speelgoed, babykleertjes en schrijfwaren, en natuurlijk een grote collectie planten; Rosandi heeft van alles en nog wat. “We begonnen gewoon als plantenwinkel, maar in de loop der tijd is het een beetje meer geworden”, lacht Rosita Ramdat.

Slagerswedstrijden voor versspecialisten worden elk jaar inhet Nederlandse Utrecht gehouden. Slechts één keer per vijf jaar gaat dezevakbeurs voor slagers, de Slavakto, internationaal. Voor het eerst werd ookSuriname vertegenwoordigd door Vaross N.V. En in Utrecht is bewezen datSuriname ook op het internationale slagersveld wel degelijk meetelt. 

Zelfverheerlijking van Doerga

Mijn schrijven is een noodzakelijke reactie op uw Doerga-interview in het aprilnummer.

Daar komt Doerga: enkele jaren gelden was het EXIT Doerga, een enorme opluchting voor velen. Met het verdwijnen van Doerga, rond 2000, begon de geleidelijke opbouw van een alleszins acceptabel medisch instituut, onder leiding van een stichtingsbestuur.