Eerst hadden we heftig belangstelling fo wie, na de fadonvan meisje Alies, op TeeCeeTee zou komen en of die Combinasie zou bossen. EnRomeo Bravo leerde duidelijk in de Front-pas van Opa Ro lopen: Jaaah, deceremonie is afgelopen, jaaah, je moet een afspraak maken, jaaah, en geenenveloppe effekens tussen neus en de rest door schuiven. Schitterend! 

Suriname is en blijft een bedelnatie. Tenminste, die indrukkrijg je als je ziet hoe vaak en graag president, ministers en verschillendeorganisaties met plezier de hand ophouden als er weer een buitenlandseschenking komt. De Japanners geven voor de tweede keer een visserijcentrum,Nederland bekostigt de bouw van onder meer het nieuwe kantongerecht, Chinezenlijken de rest te bouwen, of op zijn minst te financieren. Wat doen weeigenlijk wél zelf?

Pater Toon.
Een begrip onder de bewoners van het binnenland. En een begrip onder veelkrantenlezers. Sinds de onafhankelijkheid is hij de oren en de ogen van wakkerSuriname; keer op keer schreef hij ingezonden stukken, belegde hijpersconferenties, schreeuwde hij van de daken welke wreedheden onder het regimevan de Bevelhebber zijn gepleegd. Nu nog hamert hij op het verleden, hoewel hijop de dodenlijst van Bouterse stond: “Vergeven? Natuurlijk wil ik als Christenvergeven! Maar men blij

Hoewel op 25 maart 2007 de afschaffing, tweehonderd jaargeleden, van de slavenhandel werd herdacht in de Palmentuin, beseffen maarweinigen dat anno 2007 de mensenhandel vanuit China volop bloeit en ookSuriname raakt. Duizenden Chinese mannen en vrouwen zijn in de afgelopen elfjaar naar ons land gebracht in de schuldslavernij, een crimineel systeemwaaraan mensen uit zeker tien landen meewerken. Deze slavenhandel wordtuitgevoerd door een veelkoppige, monsterlijke organisatie, die ook in Surina

Morena (46)

“Ik kom uit Brazilië, we woonden bij het strand van Ipanima, en dat leven lokte elke dag: zoveel mooie mensen, zulke dure badkleding, alles heel frivool en sexy! Ik was nog maar twaalf, maar heel vroeg rijp: op m’n tiende kreeg ik al menstruatie, en twee jaar later had ik borsten, heupen, alles wat een vrouw moet hebben. Mooi, was ik toen, muito bella! En zo nieuwsgierig naar dat ding... ik had ook al krasse gevoelens, hoor.

Susianti en Suzan zijn ongekend populaire sexy Javaansedanseressen. Onder de bezielende leiding van hun producer Captain Does tredenze op in de hele kuststreek. Ze worden gevraagd op bruiloften,besnijdenisfeesten, in voorprogramma’s en niemand die er moeite mee heeft dathet mannen zijn. Maar als ze in november debuteren in Indonesië, laten ze denaveltruitjes thuis: daar zullen ze in Koto Misi dansen op Surinaamse muziek.

Van tijd tot tijd krijgt het vertrouwen van de Nederlandse donateurin de gevestigde goede doelen weer een flinke knauw door negatieveberichtgeving. Toch willen heel veel Nederlanders wel ‘iets goeds doen’. Eencombinatie van vrijwilligerswerk en vakantie waarbij je in een paar weken tijdeen school helpt bouwen, is populair. Anderen adopteren een project in het buitenland of zettenzelf een goed doel op. De journaliste Nathalie van Koot organiseerde, vanwegehaar afscheid bij de Were

Waren de overstromingen van mei 2006 een ramp? Sommigenvinden van niet. “Het was zwaar overdreven, de schade was lang niet zo grootals het op televisie leek”, zeggen zij. Anderen zeggen: “De armen zijn nogarmer geworden. Dat is een ramp op zich.” Ramp of niet, feit blijft dat er veelgeld gegaan is naar de binnenlanden. Wat is er een jaar later gebeurd met aldat geld?

Decennia lang vormden inheemse dorpen in het zuiden hetbastion van de Amerikaanse zendelingenorganisaties. Het Woord verkondigen aan‘wilden’ had tot gevolg dat deze een groot deel van hun cultuur verloren.Tradities verdwenen, terwijl (volgens de kerk bijgelovige) praktijken enrituelen absoluut werden verboden. Een halve eeuw later vindt er eenontwikkeling plaats die op een indirecte manier van enorm belang kan zijn inhet voortbestaan van de mensheid: de terugkeer van sjamanen. He

Parelhuis

In het kader van hoor en wederhoor heb ik recentelijk een persoonlijk gesprek gehad te Paramaribo met Annie Bisschop over het artikel ‘Melkkoetjes en seksobjecten’ in Parbode 11 van maart 2007. Als voorzitter van de St. Kleurrijk Leven voor Suriname (die zich in Nederland hard maakt voor de hiv/aids besmette kinderen in het Parelhuis te Paramaribo) heb ik natuurlijk stappen ondernomen om de verhalen inzake Annie Bisschop/Parelhuis trachten te ontrafelen.

Voor kinderen kan de Surinamer streng zijn, maar bij hetzien van zijn vogeltje smelt hij. Weerloze liefde voor die ondeugendemonki-monki, die rebbelende papegaai, die trouwe hond of kat. Kortom: eenrubriek over mensen en hun dierbaarste huisgenoot.

Van alle natuurlijke attracties van Suriname, heeft Galibizonder twijfel de grootste aantrekkingskracht. Dat kan ook niet anders met dekolossale en fascinerende zeeschildpadden die hier ieder jaar van heinde enverre massaal naar toe komen om eieren te leggen. Waarbij zij zich niet latenafschrikken door toeristen én stropers.

Over de hele wereld werken kinderen in de seksindustrie, ookin Suriname. Vaak zijn ze nog geen twaalf jaar oud. Meestal meisjes, maar somsook jongens. Parbode sprak met hen over het hoe en waarom van het leven alssekswerker.

De media staan vol met de hondsbrutale acties vanparlementsvoorzitter Somohardjo via onder meer zijn stichting Dikin, in devolksmond beter bekend als de stichting Pik in, om grote stukken Surinaamsgrondgebied voor zich zelf en de zijnen te confisqueren. Er is echter meer aande hand.

Dat Suriname boordevol zit met talentvolle jongeren op iedergebied, is niet onbekend. Deze jonge mensen gaan ervoor om de Surinaamsereputatie in de toekomst nationaal - en misschien zelfs internationaal - eeraan te doen. Maar toch wordt weinig aandacht besteed aan opkomende talenten.Parbode brengt daar verandering in. Deze maand: Kevin Headley (23), mediaoctopus en judoka.

Para Flor vormt de vierde van een reeks bezoeken aan kwekerijenvan divers pluimage. Want de woeste, ongerepte natuur van de Surinaamse jungleis overweldigend, maar het geeft ook véél voldoening om de natuur naar je toete halen en naar je eigen hand te zetten. Waar kun je dan terecht en wat is erzoal aan groen te krijgen, wat zijn de mogelijkheden, welke trends zijn er?

“Laat ik maar niks zeggen”, had de gids gezegd, “u merkt hetzelf wel.” Na de tocht over Bigi Pan begrijpen we wat hij bedoelde. Het bezoekaan dit enorme natuurreservaat in het district Nickerie is vol verrassingen.

Kunstgebitten, kronen, bruggen en andere varianten vannamaaktanden die voor een stralende lach bij de toekomstige eigenaren zorgen,worden bij Dental Lab NV aan de Tata Colinstraat aan de lopende bandgefabriceerd. Of misschien is gecreëerd een beter woord, want de medewerkers,allen Javanen, beschouwen hun werk vooral als een vorm van kunst.

Eén ding is overal in Suriname gelijk.

Van de chique terrassen tot bij omu Sneysi op de stoep. Na werktijd, wanneer het licht verandert en de rust in de mensen weerkeert, gaan de djogo’s open en wordt er tori gepraat. Parbode luistert mee…