Meer dan de helft van de wereldbevolking voedt zich metrijst. In Suriname is het net als in de meeste warme landen het hoofdvoedsel.Voor de voedselzekerheid zorgen padiboeren in het westen van het land. Tochwordt het ze niet gegund. Wanneer het niet de natuur is die de zaairesultatennegatief beïnvloedt, dan zijn het de monopolisten, geldschieters en overheiddie de strijd om het bestaan van de padiboer dwars zitten.

Er is een schrijnend tekort aan betaalbare percelen enwoonruimte voor Surinamers. De woningnood blijkt dagelijks al uit vraag enaanbod op de particuliere markt zoals het in de media verschijnt. Inadvertenties in de vier dagbladen en de Via2000 zijn de aangeboden huurruimtengemiddeld tien tot twintig maal zo duur als de gevraagde ruimten. Bovendien isde markt toegespitst op stagiaires en toeristen aan wie driekwart van dewoonruimten, gemeubileerde woningen en appartementen, wordt aangeboden.

Het leek allemaal zo mooi: een woningstichting die huizenzou bouwen voor mensen met de laagste inkomens. Maar doordat de overheid hettot nu toe laat afweten, kan Stichting Sekrepatu vooralsnog alleenwoningzoekenden met een middeninkomen tegemoet komen. Toch zet men onverdrotendoor, is de uitvoering van het tweede project in volle gang en staan er anderenop stapel. “Want als we achteroverleunen, gebeurt er helemaal niets.”

Het lijkt zo onschuldig, het verbranden van afval in deeigen tuin of berm. Er ligt her en der wat zwerfvuil, het bijwerken van het erfheeft wat tuinafval opgeleverd. Wat is er gemakkelijker dan het meteen maarwegstoken? Iedereen doet het, toch? Maar afgezien van het gevaar van uitslaandebrand blijkt het risico voor de gezondheid immens. Toch wil men zijn leven maarniet beteren: vorig jaar moest de brandweer 197 vuilbranden blussen, dit jaaral 257. Grasbranden: 445 tegen 576 nu en bosbranden

Als u een verstandige kijker bent, heeft u het nog nooit gezien. Of zapt u gelijk verder als de reclamespot van Ram’s Tours and Travel in beeld verschijnt. U weet wel (als u er per ongeluk of geheel onverwacht in totale onschuld mee bent geconfronteerd), waarbij die pompeuze Harold Ramdhanie vanachter een al even pompeus bureau, waarop zo’n goedkoop oerlullig Surinaams vlaggetje staat, probeert reisjes naar verre oorden aan te smeren. Jawel, diezelfde Ramdhanie die iets onduidelijk

Gianni (23)

“Ik kan bijna niet geloven dat ik je dit vertel! Maar misschien helpt het andere jongens die denken dat ze gay zijn, i sabi? Ik had al heel lang een voorliefde voor jongens. Meisjes, daar vond ik niets aan. Maar ik heb me lang niet gerealiseerd dat ik homoseksueel zou kunnen zijn, ik weet niet, op de een of andere manier heb ik daar nooit aan gedacht.

Vroeger haalde hij onvoldoendes voor tekenen. Tót een vriendhem meenam naar het Nola Hatterman Instituut. Bijna twintig jaar later opentGeorge Struikelblok zijn nieuwste solo-expositie Adarsh, droombeeld. Deexpositie draagt de naam van zijn 1 maand jonge zoon. Zijn gezin en zijn werkgaan een nieuwe fase in.

Voor kinderen kan de Surinamer streng zijn, maar bij hetzien van zijn vogeltje smelt hij. Weerloze liefde voor die ondeugendemonki-monki, die rebbelende papegaai, die trouwe hond of kat. Kortom: eenrubriek over mensen en hun dierbaarste huisgenoot.

Groningen is de hoofdplaats van het district Saramacca, maar heeft een knus, haast dorps karakter. Er wonen dan ook maar een paar duizend mensen. Het eerste dat opvalt is de toegankelijkheid, hier hebben de woningeigenaren geen torenhoge hekwerken nodig. Even een historisch feitje voor de geïnteresseerden onder u: Groningen is vernoemd naar de geboorteplaats van gouverneur Jan Gerhard Wichers uit Nederland. Hij bouwde in 1790 fort Groningen.

Eén ding is overal in Suriname gelijk. Van de chiqueterrassen tot bij omu Sneysi op de stoep. Na werktijd, wanneer het lichtverandert en de rust in de mensen wederkeert, gaan de djogo’s open en wordt ertori gepraat. Parbode luistert mee...

De Surinaamse televisie- en radiowereld is een ongekenderimboe. Vijftien televisiestations en bijna dertig radiostations vechten om degunst van een paar honderdduizend kijkers en luisteraars. Van enige controle enregulering vanuit de overheid is geen sprake. Daardoor kan alles de ether inworden geslingerd. In Suriname betekent dat veel geweld, reclame, politieke enreligieuze propaganda en vooral herhalingen, herhalingen en nog eensherhalingen.