Oh, wat maken we ons met dit belijd weer eens belachelijk,verzucht de pers

In rekenen zijn opeenvolgende regeringen nooit goed geweest.Maar zonder goed huishoudboekje is het slecht zakendoen. Het MeerjarenOntwikkelingsplan 2006-2011 (MOP), dat door de coalitie door de strot van hetparlement is geduwd, en de veel te late behandeling van de begroting van 2006,zijn daar een bewijs van. Het beleid voor de komende jaren is gestoeld opvaagheden en het bouwen van luchtkastelen.

Ze is voor velen hét boegbeeld van de hiv/aids bestrijding,voorlichting en hulp aan patiënten die met die ziekte kampen. En dat is EthelPengel (55) al vanaf het moment dat ze, zelf besmet, in 1999 alshulpverleenster terugkeerde in Suriname. “Zeker toen heerste er nog zo’nlevensgroot taboe op hiv dat ik hier meteen een openhartig interview aan deWare Tijd heb gegeven. Nu ben ik niet meer weg te denken uit de samenleving. Ikben hét gezicht van de seropositieve mens,

In augustus kwam Parbode met de details over dePatamacca-deal, zowel met citaten uit de (geheime) overeenkomst tussen de staaten een Chinees houtkap- en palmoliebedrijf, (de Chinezen mogen bijna kosteloosin een areaal zo groot als eenderde van het stuwmeer kappen), als uit hetbedrijfsplan (waarin overeengekomen was dat de arbeiders US 6 dollar per dagzouden krijgen (17 SRD). En voor dat bedrag gaat alleen een Chinees werken. Hunaantal wordt, in eerste instantie, op 6000 arbeiders geschat; een he

De Javaanse gemeenschap op plantage Rust en Werk leeft vangedroogde garnalen. In het hoogseizoen varen de vissers naar Braamspunt engeeft de monding van de Surinamerivier, als een manjaboom van garnalen, inovervloed. Maar de vier maanden erna is het Roze Goud schaars en wordt hetpinaren. Hoewel, in gedroogde vorm zijn de garnalen nog zeker een á tweemaanden houdbaar.

Terwijl Pertjajah Luhur en andere politieke partijen viaeigen ministers en andere stromannen letterlijk bezig zijn aan eengrondoffensief waarbij in de hele kuststrook enorme lappen in de eigen boezemworden gegooid, wachten tienduizenden Surinamers al jaren tevergeefs op eenbescheiden perceel. Om te doen wat diezelfde politici die zichzelf grondtoebedelen al jaren nalaten: een huis bouwen.

Natuurlijk lopen in Suriname veel goede muzikanten rond, datweten we allemaal. Dat veruit de meeste van deze muzikanten er een baan naasthebben, behoeft ook geen nader betoog. Met deze wetenschap is het op zijnzachtst gezegd merkwaardig dat Ivor Mitchell, een Guyanees, na een verblijf vandertig jaar in Europa in Suriname komt wonen om hier fulltime muzikant te zijn.

Eén ding is overal in Suriname gelijk. Van de chiqueterrassen tot bij omu Sneysi op de stoep. Na werktijd, wanneer het lichtverandert en de rust in de mensen wederkeert, gaan de djogo’s open en wordt ertori gepraat. Parbode luistert mee...

De heibel rond de benoeming van nieuwe diplomaten in denvreemde mag er zijn. Met het gekonkel en gerommel achter de schermen ompartners, ex-en, politieke en persoonlijke maatjes en andere naasten uit deeigen kring een vet betaald luizenbaantje in het buitenland te geven, heeft hetNieuw Front-Plus een absoluut gênant dieptepunt bereikt. En ook het laatsterestje twijfel weggenomen dat ook dit clubje politici er alleen voor zichzelfaan het roer zit.

Mister Perfect wordt hij genoemd vanwege zijn subliemetechniek en tactische inzichten. Inmiddels heeft hij na 23 jaarwedstrijdervaring, met een lengte van 1.89 m en een gewicht van 105 kg, vooralle disciplines een wereldtitel behaald. Ernesto Hoost, geboren in Nederlanduit Surinaamse ouders, is viervoudig wereldkampioen K-1 en halfgod in Japan.Ook in Nederland wordt hij als fenomeen gezien, maar in Suriname valt zijnreputatie bitter tegen. “Als ik Seedorf zou heten dan weet iedereen hier w

Nickerie. Het rijstdistrict. Een enkeling spreekt overNieuw-Nickerie zelfs als de tweede stad van Suriname. Van buitenaf biedt hetdistrict een mooi plaatje, maar van binnen groeit het pessimisme tot suïcidalesomberheid bij de Nickerianen. De roep om meer autonomie, economische groei,meer werkgelegenheid en verdere studie- en ontspanningsmogelijkheden wordtluider. Wat de Nickeriaan wil is meetellen.

Edith (21 jaar):

“Ik had wel al een paar vriendjes gehad, maar dat stelde nog niet zo veel voor. School was op dat moment belangrijker voor me. Ik had voor ICQ op het internet een profiel van mezelf gemaakt. Niet om een vriendje te zoeken, ik ging al met iemand dus echt, ik was niet op jacht. Iemand, een man, begon met me te chatten omdat hij ook vrienden had die lifeguard waren. Hij vroeg me als ik ze kende en zo begon dat contact.

Steeds meer mensen trekken de laatste tijd naar Suriname omer te komen wonen en werken. Of om eenvoudig van hun AOW (de Nederlandsevariant van de Surinaamse AOV) of pensioen te genieten. Nederlanders, Belgen,Chinezen, Amerikanen, noem maar op; bij de Vreemdelingendienst aan de GroteCombéweg ziet het iedere dag zwart van de mensen die in aanmerking willen komenvoor een verblijfsvergunning. Deze bureaucratische en tijdrovende lijdensweg isechter slechts één van de obstakels en

Wat begon als een afstudeerproject is inmiddels verwordentot een serieus bedrijf. Aan de oevers van de Commewijne werkt RinetteSoeropawiro gestaag verder aan de uitbreiding van Suriname Gourmet Farm.Surinaamse toprestaurants vechten om haar oesterzwammen. Parbode nam een kijkjein Commewijne.

Als het om traditionele geneeswijzen gaat, is er in Surinameeen enorme berg kennis in huis. Studente Afra Kortram deed onderzoek naar degeschiedenis, gewoonten en gebruiken. Haar bevindingen geven duidelijk aan datelke bevolkingsgroep in Suriname er zo zijn eigen methodes en middelen op nahoudt: de Indianen, Marrons, Javanen, Hindoestanen, Creolen. Met de attributen,kruiden en rituelen die daarbij horen. “Maar”, zo zegt Kortram, “de overdrachtvan de planten- en kruidenkennis is

Nickerie. Het is even voor achten. De opgeloste kou van deafgelopen nacht is nog net voelbaar onder de west Surinaamse zon. Kwetterendepapegaaien vliegen over terwijl zangvogelbezitters naar de akoestiek luisterenvan hun meest dierbaren op de trot. In het centrum is alles nog dicht maar hetleven is al op gang gekomen. Behalve bij de Tarzan Tree, een oase van rust eneen hangmat.

Het is oktober, de maand waarin de deuren van alle scholenzullen opengaan. Veel kersvers geslaagde leerlingen zijn dan enthousiast om hunnieuwe klasgenoten te ontmoeten en benieuwd hoe het leven op de middelbareschool zal zijn. De nieuwkomers onderschatten de situatie die ze tijdens deopeningsceremonie tegemoet zullen gaan. Want hoe gezellig de ontgroening somsook, het blijft een ritueel van vernedering en intimidatie: éven dienieuwkomers op hun plaats wijzen. Aan het eind van de middelba

Voor kinderen kan de Surinamer streng zijn, maar bij hetzien van zijn vogeltje smelt hij. Weerloze liefde voor die ondeugendemonki-monki, die rebbelende papegaai, die trouwe hond of kat. Kortom: eenrubriek over mensen en hun dierbaarste huisgenoot...

Goedlachs en fotoschuw. Serieus en grappig. Kleurrijk endonker. Henna Brunings (59) is grafisch vormgeefster en schildert sinds 5 jaar.Haar derde expositie is te bewonderen op 23 oktober in Fort Zeelandia

Dat Suriname boordevol zit met talentvolle jongeren op iedergebied, is niet onbekend. Deze jonge mensen gaan ervoor om de Surinaamsereputatie in de toekomst nationaal - en misschien zelfs internationaal - eeraan te doen. Maar toch wordt er weinig aandacht besteed aan opkomende talenten.Parbode brengt daar verandering in.

Deze maand: JyotiHardwarsing, aanstormend schaakkampioen.

Wat is een kans? Wanneer krijg je een kans? Wanneer heb je een kans? Of hoe creëer je een kans? Maar bovenal: hoe benut je een kans? 

Chinese kolonisatie? Keep them coming! In september is voor het eerst Forum Suriname verschenen.. Uiteraard juich ik de ontwikkeling van kritische journalistiek in Suriname harts-tochtelijk toe. Hoe meer objectief kritische geluiden er klinken, hoe beter het is. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik het ook eens ben met alles wat wordt geschreven.

Varkenshaasmet ratatouille en gratin van brede bon gegarneerd met brede bonchips.

Met de enorme houtvoorraad die ons land herbergt, is hetniet zo vreemd dat het wemelt van de houtverwerkingsbedrijven. Zoals Ramzon NVop Geyersvlijt. Het meest bijzondere van Ramzon vind je dus niet in dehoutvoorraad maar op de werkvloer. Van de 28 werknemers zijn er veertiendoofstom.