Veel vertrouwen in de Surinaamse politiek heeft er bij dekiezers nooit bestaan. Maar ruim een jaar na de verkiezingen kun je je lleenmaar afvragen of de situatie nóg beroerder kan worden. |De achtcoalitiepartijen van het Nieuw Front-plus vallen doorlopend over elkaar heen inde strijd om politieke benoemingen en rond andere akkefietjes. Ondertussenvraagt iedereen zich af: wanneer gaan ze nu eindelijk eens regeren?

Een schone aarde, daar praten we vaak over, maar als het opgedrag aankomt dan is het even wat anders. Al dat gedoe! Het afval gaat met devuilophaal mee, wordt verbrand of in de bosjes gesmeten. Als we er maar van afzijn. Terwijl we er toch nuttige dingen mee zouden kunnen doen. Onze autostarten bijvoorbeeld.

Soko, sokòòòòò!!!! Als je die kreet van Jörgen Raymannhoort, kun je er weer even écht voor gaan zitten want dan weet je: QuintisRistie slaat weer genadeloos toe in de Nederlandse spruitjesgemeenschap.Sterker nog, Quintis probeert dan zélf een spruitje te worden! Onlangs was hijweer in Suriname voor de geboorte van zijn dochtertje Amber. Maar voor Parbodeblijft hij voorgoed bij ons: vanaf het volgende nummer is Quintis een vanParbodes vaste co

Eén ding is overal in Suriname gelijk. Van de chiqueterrassen tot bij omu Sneysi op de stoep. Na werktijd, wanneer het lichtverandert en de rust in de mensen wederkeert, gaan de djogo’s open en wordt ertori gepraat. Parbode luistert mee.....

Het klopt dat Suriname eerder doorvoerhaven daneindbestemming is voor drugs. Het klopt ook dat er in sommige buurten veeloverlast is van verslaafden. Maar, toegegeven, er bestaan in Suriname ookbeschaafde burgers die wel eens een jointje willen roken. En er zijn in ditland alle mogelijke drugs voor handen die een mens misschien toch wel eens zouwillen gebruiken. Colombiaanse cocaïne en home-grown marihuana (suriwiet!) uitonze eigen binnenlanden zijn de bekendste maar niet de enig verkrijgba...
Lees meer >>

Dement; niemand wil het worden. Toch lijden wereldwijd helevolksstammen aan een of andere vorm van deze onbegrijpelijke ziekte, dievoornamelijk ouderen treft. Ook in Suriname is het geen vreemd verschijnsel.Maar wel een verschijnsel waar een enorm taboe op heerst. Dementerende mensenworden doorgaans als gek bestempeld en kwijnen weg in bejaardentehuizen of bijeen zich diepschamende familie. Stichting Wiesje is een offensief begonnen omdat taboe te doorbreken.

Het is nog vroeg in de morgen. Een tot cadeau versierde autovoor de ingang, zuigt me als een magneet naar binnen. Daar, in deglamourspeelruimte, klinkt een bekend nummer, en de zachte vloerbedekking voeltals hersteltherapie voor mijn voeten. Er hangt een levendige sfeer door debedrijvigheid, rinkelgeluiden en knipperlichtjes. Op dit deel van de dag, demeest productieve arbeidstijd, is het casino al goed bezocht.

Het is de droom van iedere houtexploitant: minstens 10miljoen kubieke meter hardhout van ongekend hoge kwaliteit tot je beschikkinghebben en er geen boom voor te hoeven terugplanten. Een droom die Orlando LeeOn, directeur van Brokopondo Watra Wood International NV (BWWI), eigenhandig invervulling liet gaan. Uit het ruim veertig jaar geleden aangelegdeBrokopondo-stuwmeer haalt hij op ingenieuze wijze de afgestorven hardhoutbomen,waar binnen- en buitenlandse klanten voor in de rij staan. 

Luciën, 45

“Ja, ik was er vroeg bij. Dertien was ik, of net veertien misschien. ‘Vroeg rijp’ heet dat. Of gewoon brutaal natuurlijk. Ik was er in mijn hoofd zelfs al langer mee bezig, op jonge leeftijd was ik al nieuwsgierig. Vond het een reuze spannend idee. Nou, ik hoorde verhalen van oudere broers en vrienden, dat heeft me ook beïnvloed.

Ongeveer vijftig kilometer ten zuiden van Paramaribo ligtSurinames eigen ‘Jeruzalem aan de Rivier’, zoals Joden Savanne ook bekendstond. Internationaal gezien een historische site van wereldbelang; opnationaal niveau lijkt men vooralsnog niet erg doordrongen van de waarde diedeze verlaten nederzetting herbergt.

Dat Suriname boordevol zit met talentvolle jongeren op iedergebied, is niet onbekend. Deze jonge mensen gaan ervoor om de Surinaamsereputatie in de toekomst nationaal - en misschien zelfs internationaal - eeraan te doen. Maar toch wordt er weinig aandacht aan opkomend talent besteed.Parbode brengt daar verandering in. Deze maand: Rochelle Tjin Wong Joe,misschien wel over een jaar of wat managing director van Hilton Barbados...

Wanneer je iets leest over plantages, dan word je daar overhet algemeen niet vrolijk van. Cynthia McLeod wist het goed te verwoorden inhet mei-nummer van dit blad: ‘Mariënburg is de weg gegaan van zoveel vroegereplantages: alles kapot, de boel verlaten....’ Buiten alle misère om is erechter ook een lichtpuntje te melden. Peperpot, al jaren het toonbeeld van eenplantage waarover meer plannen gemaakt worden dan dat er onderhoud wordtgepleegd, is recentelijk verblijd met een

Voor kinderen kan de Surinamer streng zijn, maar bij hetzien van zijn vogeltje smelt hij. Weerloze liefde voor die ondeugendemonki-monki, die rebbelende papegaai, die trouwe hond of kat. Kortom: een rubriek over mensen en hun dierbaarste huisgenoot...

Onlangs werd professor Walther Donner in de Ware Tijdomschreven als ‘de bekendste Surinaamse schrijver van het Caribisch gebied’.Zelf noemt hij zich ‘wereldbekend’ als romanschrijver. Toch blijken maar weinigSurinamers van hem gehoord te hebben. Voor Parbode aanleiding om onmiddellijklangs te gaan bij deze miskende auteur. 

Het WK-voetbal in Duitsland zal, ongeacht wie wereldkampioenwordt, de geschiedenis ingaan als het toernooi van de Afrikaanse revelatie.Zelden hebben veel lager ingeschatte ‘zwarte’ teams zoveel indruk gemaakt. NietRonaldinho, Robben en Beckham komen in de boeken te staan als de smaakmakers,maar Matthew Amoah (Ghana), Didier Drogba (Ivoorkust) en Joao Ricardo (Angola).Met hun ploegmakkers spelen zíj de sterren van de hemel. De vraag is niet óf erooit een Afrikaans land m

De sceptici waren het unaniem eens: de house-scene inSuriname zou te klein zijn om het NIS te vullen voor een leuk dansfeestje.Maakt niet uit welke grote naam ook op het affiche zou prijken. De zwartkijkersen pessimisten hebben ongelijk gekregen. Een beroemde deejay, twee danseressenen rond de vierduizend partygangers hebben bewezen dat ook in Suriname serieuzehouseparty’s mogelijk zijn. Parbode danste mee...

Je staat er onder normale omstandigheden niet zo bij stil,maar ook gasbommen en gascylinders hebben niet het eeuwige leven. Om dit levenwat te rekken, heeft Maro General Service zich gespecialiseerd in onderhoud enreparatie. Het is het enige bedrijf in Suriname dat van Ogane toestemming heeftaan de bommen en cylinders te sleutelen.