Back U bevindt zich hier: Home Interview

INTERVIEW

Het kookprogramma Peggy Tjin’s 10-10 Cooking Show is behalve in Suriname nog in vier andere landen te zien. Dagelijks fleurt de presentatrice met Surinaamse roots het tv-landschap van Aruba, Bonaire, Curaçao en Sint Maarten op met haar culinaire vaardigheden.  Naast gastvrouw van haar eigen programma, is Tjin ook nog een international foodcritic en was ze in het verleden naast model  werkzaam in het Nederlandse onderwijs. Maar het begon allemaal in Paramaribo, in de wijk Zorg en Hoop. “Ik kom uit een normaal middenklasse gezin. Mijn moeder is een Hindostaanse en mijn vader een mix van Chinees en Creool. Ik heb mijn oma nog echt..ehm zien  fon a ton-ton voor haar pindasoep.” Van haar moeder en grootmoeder leerde ze koken en ze absorbeerde de verschillende Surinaamse keukens als een spons. Toen het gezin terwijl Peggy tien jaar oud was verhuisde naar Nederland, vlak voor de Onafhankelijkheid, ging daar weer een culinaire wereld voor haar open. Het gezin ging in Breda wonen. “Ik had geen aanpassingsproblemen. Ik was daar gewoon een kakineus meisje dat op hockey zat.” Tjin belandde later in New…Comments ()
vrijdag, 16 december 2016 09:36

De oude schrijvers zijn praktisch uitgestorven

Geschreven door
De nestor onder de Surinaamse schrijvers, Martinus Hardidat Lutchman, meer bekend onder het pseudoniem Shrinivasi, houdt al jaren domicilie op Curaçao. Deze maand wordt de op 12 december 1926 geboren schrijver, dichter en ex-onderwijzer met de wil van de Almachtige negentig jaar. De bekroonde woordkunstenaar laat tegenover Parbode zijn licht schijnen over de ontwikkelingen binnen de schrijverswereld en over de economische teloorgang in zijn vaderland. Het is niet aan Shrinivasi te zien dat hij al bijna negentig jaar is. Ongestoord beweegt hij zich van het ene naar het andere vertrek in zijn woning als hij iets wil laten zien. Zijn stem en geest zijn helder, en wat opvalt tijdens het interview met Parbode, is dat zijn antwoorden goed doordacht zijn. ‘Shrini’, die alleen woont in zijn flatwoning, beaamt dat de eenzaamheid soms knagend is. In een rustieke omgeving slijt hij zijn dagen, en hij vertelt met zichtbaar genoegen dat hij heel veel met zijn tuin bezig is. Shrinivasi is zoon van een catechist en oudste van een gezin van acht kinderen. Hij werd opgevoed met het Rooms-Katholieke geloof, en werkte…Comments ()
dinsdag, 06 december 2016 17:24

Parbode Sneak Peek - Stilte voor de storm in Saramacca

Geschreven door
Al bijna twee jaar zwaait Laksmiepersad Doebay de scepter als districtscommissaris van Saramacca. Onder zijn bewind is er veel gebeurd afgelopen jaar, want 2017 moet een wonderjaar worden, geen crisisjaar. Doebay: “Het woordje crisis maakt mensen bang. In de jaren tachtig en negentig was er ook een crisis, en toen is alles doorgaan.” De dc is hoopvol gesteld over de mogelijkheden van ‘zijn’ Saramacca. “Ik hoop, ik droom en ik probeer mijn droom ook te verwezenlijken.” Het is niet voor het eerst dat de NDP'er Doebay aangewezen werd als districtscommissaris; eerder was hij al dc van Nickerie. “Op een dag kreeg ik een telefoontje dat ik moest komen bij de aanstelling van mevrouw Samsoedien als dc. Prima, ik ging daarheen en dacht helemaal niet aan een functie als commissaris. Plots kreeg ik te horen: je blijft hier zitten als stagiair voor aankomend dc.” De in Nickerie geboren Doebay zat echter niet te wachten op een functie als districtshoofd. Hij ambieerde een functie bij de overheidsmedia of als jong lid van De Nationale Assembleé. Hij legt uit dat de functie als…Comments ()
dinsdag, 22 november 2016 09:05

Humor in de crisis

Geschreven door
Levensgenieter, sneakerverzamelaar en een van de bekendste comedians van Nederland. Roué Verveer komt binnenkort terug met een gloednieuw Surinaams gesproken stand-upcomedianshow: Tjar A Lobi. Ondanks zijn bliksemcarrière in ons voormalige moederland, is hij zijn vaderland niet vergeten. Zeker nu niet, nu Suriname gebukt gaat onder een crisis die Verveer doet terugdenken aan de jaren 80 van de vorige eeuw. Samen met Parbode blikt hij terug. Zes jaar geleden heb ik deze tattoos laten zetten”, vertelt de 43-jarige comedian, terwijl hij naar zijn bovenarm wijst. “Het wapen van Suriname aan de voorkant, en het wapen van Amsterdam aan de achterkant.” Volgens Verveer maakt die Surinaams-Nederlandse combinatie dat hij een unieke grappenmaker is, waardoor hij misschien wel interessanter is dan de rest van de cabaretiers in Nederland. Zijn kijk op zaken is anders, omdat hij een Surinaamse opvoeding heeft genoten, maar in Nederland woont. De band met zijn vaderland is diepgeworteld. “Suriname heeft me gemaakt zoals ik ben, en heeft ervoor gezorgd dat ik nu sta ik waar ik ben. Daarom kom ik wel twee tot drie keer per jaar naar mijn…Comments ()
Levensgenieter, sneakerverzamelaar en een van de bekendste comedians van Nederland. Roué Verveer komt binnenkort terug met een gloednieuw Surinaams gesproken stand-upcomedianshow: Tjar A Lobi. Ondanks zijn bliksemcarrière in ons voormalige moederland, is hij zijn vaderland niet vergeten. Zeker nu niet, nu Suriname gebukt gaat onder een crisis die Verveer doet terugdenken aan de jaren 80 van de vorige eeuw. Samen met Parbode blikt hij terug. “Zes jaar geleden heb ik deze tattoos laten zetten”, vertelt de 43-jarige comedian, terwijl hij naar zijn bovenarm wijst. “Het wapen van Suriname aan de voorkant, en het wapen van Amsterdam aan de achterkant.” Volgens Verveer maakt die Surinaams-Nederlandse combinatie dat hij een unieke grappenmaker is, waardoor hij misschien wel interessanter is dan de rest van de cabaretiers in Nederland. Zijn kijk op zaken is anders omdat hij een Surinaamse opvoeding heeft genoten maar in Nederland woont. De band met zijn vaderland is diepgeworteld. “Suriname heeft me gemaakt zoals ik ben, en heeft ervoor gezorgd dat ik nu sta ik waar ik ben. Daarom kom ik wel twee tot drie keer per jaar naar mijn…Comments ()
Zwemtrainer en coach Zabdai Zamuel is na twaalf jaar hoofdtrainer af bij sportvereniging Oase. Tegenover Parbode doet hij een boekje open over het afscheid van Oase, over zijn visie op training en over de zwemcarrière van Renzo Tjon A Joe, die hij vijftien jaar onder zijn hoede heeft gehad. Zamuel wilde, voordat hij een interview aan ons magazine afstond, eerst zien hoe zijn pupil Renzo Tjon A Joe zou presteren tijdens de Olympische Spelen op diens topnummer 50 meter vrije slag. In 'heat 7' won Renzo de race met een tijd van 22,23 seconde. Hij had 22,1 seconde moeten zwemmen om te behoren tot de zestien snelste zwemmers die doorgingen naar de halve finale. Dat had Zamuel hem voorgehouden. En precies die tijd klokte de nummer-16 die de halve eindstrijd op dit Olympisch onderdeel haalde. Tjon A Joe werd 21ste. "Mijn dag kan niet meer stuk”, reageert Zamuel, kort na de Olympische race van zijn pupil. “Die man heeft gezwommen onder de snelste tijd die hij ooit gezwommen heeft, en dat betekent ruimte voor verbetering. Er zit nog meer in;…Comments ()
Het afgelopen jaar is een turbulent jaar gebleken. Niet in het minst voor Carl Breeveld (61), voorzitter van de partij voor Democratie en Ontwikkeling in Eenheid (DOE). Na iets minder dan een jaar deel te hebben uitgemaakt van de regering, verwees president Bouterse de partij in juli resoluut naar de oppositie. Het staatshoofd vond zijn coalitiepartner te kritisch. ‘Of de president corruptie in stand houdt? In wezen wel’, zegt Breeveld. Dat Carl Breeveld het minder druk zou hebben nu zijn partij geen deel meer uitmaakt van de regering, kan alvast naar het rijk der fabelen worden verwezen. De ochtend waarop Parbode het kantoor van de eenmansfractie van DOE in De Nationale Assemblée binnenwandelt, is de volksvertegenwoordiger druk aan het telefoneren. Meteen daarna staat een lange parlementsvergadering op het programma, waarna hij 's avonds wordt verwacht op een congres. Breeveld kan een diepe zucht niet onderdrukken. “Toen we vorig jaar in de regering stapten, hadden we de hoop dat het wat goed bestuur betreft de juiste kant zou opgaan. Helaas zien we vandaag hoe het parlement zelfs wordt misbruikt om gelegenheidswetgeving…Comments ()
dinsdag, 20 september 2016 14:26

Heimwee naar Suriname heb ik altijd gehad

Geschreven door
Theodora Johanna Augusta Mulder (81), roepnaam Dore of Doortje, kwam in 1935 als baby naar Suriname en bleef tot haar elfde jaar in Switi Sranan. Ze kan zich de periode nog steeds helder voor de geest halen en spreekt nog altijd Sranan. ‘Suriname heeft mij gemaakt tot wie ik ben’, vertelt ze. De zon in Nederland is fel. Bijna tropisch fel. Dore staat net in de tuin te werken als ik kom aanlopen. Haar woning ligt in een sereen buurtje in het noorden van de provincie Drenthe. Dore is een frisse en fleurige verschijning. Ze draagt een nette, kleurige jurk met de nodige bijpassende sieraden en flaneert sierlijk voor me uit om me wegwijs te maken in haar warme en knusse woning. Dore heeft voor de gelegenheid haar geboorteboek uit de kast gehaald en op tafel liggen allerlei mapjes klaar met foto’s uit Suriname. In de hal hangen enkele grote fotolijsten met daarin herkenbare Surinaamse kiekjes. Op een kussen in de woonkamer ligt haar kat Suusje rustig te spinnen. “Ik praat Sranan met haar. Ik kan het met niemand anders…Comments ()
Henk Menke is gepensioneerd dermatoloog en tegenwoordig medisch historicus. Hij heeft diverse artikelen over de Surinaamse leprageschiedenis gepubliceerd en werkt nu aan een boek over het patiëntenperspectief op deze ziekte. Menke gaat voor Parbode dieper in op de materie. Wat is lepra eigenlijk? “Lepra heeft in Suriname vele namen, zoals boasi, kokobe en takru siki. Het wordt veroorzaakt door een bacterie die op verschillende manieren wordt verspreid, namelijk door hoesten en niezen, door de lucht dus, maar ook door huid-op-huidcontact en mogelijk ook via de grond. Vanwege aangeboren of verworven weerstand, krijgt overigens lang niet iedereen die besmet wordt ook werkelijk lepra. Tijdens de koloniale tijd kreeg meer dan 1 op de 100 mensen per jaar de ziekte, nu is het aantal nieuwe patiënten gedaald naar minder dan 1 op de 10.000 inwoners. Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie WHO, worden ieder jaar wereldwijd ongeveer 250.000 nieuwe gevallen van lepra vastgesteld. De drie grootste ’leveranciers’ van nieuwe leprapatiënten zijn India, Brazilië en Indonesië. Merendeels zijn het de armen die de ziekte krijgen, zij wonen in een onhygiënische omgeving, eten niet gezond en hebben…Comments ()
De financiële situatie van de EBGS-scholen is nijpend. Van de overheid moeten zij nog miljoenen ontvangen, de ouderbijdrage is afgeschaft en het aantal giften dat via de kerk binnenkomt, loopt terug. Hoe gaan zij om met deze financiële tegenslag? ‘Geld dat je niet hebt, geef je niet uit’, zegt directrice Mildred Demon pragmatisch. Het hoofdkantoor van de Stichting Onderwijs der Evangelische Broeder Gemeente in Suriname (EBGS) is gevestigd in het voormalige woonhuis van bisschop Emile Ritfeld, en bevindt zich aan de Domineestraat, tegenover de nieuwe Times Mall. Een A-locatie, maar het pand zelf is duidelijk toe aan een opknapbeurt. Opknappen, of het huren van een ander pand, is vanwege de penibele financiële situatie van de EBGS-scholengemeenschap echter lastig, vertelt directrice Mildred Demon De financiële situatie van de scholengemeenschap is de laatste jaren sterk verslechterd. Uit het jaar 2014 heeft de EBGS nog een kwart van de ouderbijdrage tegoed van lanti, en in het jaar 2015 heeft zij zelfs nog niets ontvangen. In totaal komt dit neer op een bedrag van bijna SRD 2,1 miljoen. Hoe gaat de scholengemeenschap om met…Comments ()
woensdag, 20 juli 2016 09:42

De haat-liefdeverhouding van Hugo den Boer

Geschreven door
Hugo den Boer is 25 wanneer hij in 2000 naar Suriname emigreert. Hij is landbouwkundig ingenieur en voorzien van een pedagogische aantekening, dus bevoegd tot het verzorgen van lessen in het vak biologie. Den Boer wil graag een bijdrage leveren aan de ontwikkeling van ons onderwijs, bij voorkeur in Marowijne. Sinds die tijd heeft hij een haat-liefdeverhouding met het ministerie van Onderwijs. De liefde geldt voor het kind, het onderwijs, het district. De minder positieve gevoelens zijn gericht tegen het ministerie, de regeltjes, de bureaucratie en de arrogantie. Den Boer begint zijn loopbaan als leerkracht biologie in Moengo. Op zijn school heeft men ook een leerkracht Engels nodig. Geen nood, Den Boer verzorgt ook de lessen Engels. Een week heeft 35 lesuren. Hij wordt ingeroosterd voor 32 lesuren en die drie overige uren fungeert hij meestal als invalkracht. Den Boer: “Tegenwoordig klaagt men als men voor 26 uren wordt ingeroosterd, maar dat kenden we niet in Moengo, we werkten als team en we zetten ons in.” Hij zorgt ervoor dat de leesboekjes voor Engels en Spaans in stencilvorm beschikbaar en…Comments ()
Pagina 1 van 7