Back U bevindt zich hier: Home Interview Toon items op tag: parbode sneak peek

Een opwindend en roerig jaar ligt weer bijna achter ons. Met hoogte- en dieptepunten, met mensen die het gemaakt hebben of die juist door de mand zijn gevallen, zo niet volledig zijn afgegaan. Parbode maakt naar jaarlijkse gewoonte de balans op en stelde een top vijf van kanjers en losers samen.

Het is weer zover: onze jaarlijkse hitparade met de grootste winnaars en verliezers van het land. De redactie van Parbode heeft daarvoor enkel gekeken naar wat de genomineerde personen het (bijna) afgelopen jaar hebben gedaan; wat ze in voorgaande jaren hebben verwezenlijkt, uitgespookt of verprutst, is buiten beschouwing gelaten. Daardoor bevat de lijst op het eerste gezicht misschien wat verrassende namen. We hebben ons ook niet beperkt tot politici – al waren die op hun eentje opnieuw goed genoeg om een top twintig in zowel de categorie winnaars als verliezers te vullen. Daarmee zouden we geen recht hebben gedaan aan al die anderen die ook bijzondere prestaties hebben geleverd, of net genadeloos zijn afgegaan.

Om die reden is bijvoorbeeld Ronald Hooghart net buiten de boot gevallen. Hooghart zou zich als leider van de grootste vakbond van het land moeten bekommeren om het lot van de ambtenaren, die door de vele devaluaties en de hoge inflatie in een jaar tijd bijna de helft zo arm zijn geworden. In plaats daarvan verkocht hij voor een schadeloosstelling van SRD 15.777 per maand zijn ziel aan de Nationale Democratische Partij van Desi Bouterse, waarvoor hij nu in het parlement zetelt. 

Lees het hele artikel in het decembernummer van Parbode. Te koop in stad en district voor SRD 12,00.

Comments ()
Gepubliceerd in Parbode actueel
donderdag, 17 november 2016 11:23

Parbode Sneak Peek - Stonfutu: Alexander Lemberg

Alexander E. Lemberg (85) werd geboren op zaterdag 28 maart 1931 te Paramaribo, waar hij eerst gewoond heeft aan de Koningstraat. Op zijn zesde verhuisde hij met zijn ouders naar Pad van Wanica, en later naar de Tawajarieweg. Lemberg ziet een dag zonder het roken van sigaretten echt niet zitten. Tijdens het interview steekt hij dan ook de ene na de andere sigaret op. Hij wordt tijdens het beantwoorden van de vragen bijgestaan door zijn zoon, omdat hij slechthorend is.

Lembergs jonge jaren zagen er heel anders uit dan de jeugd die kinderen nu hebben. Hij moest zijn ouders die aan landbouw deden elke dag helpen met de werkzaamheden. “Ik ben opgegroeid in de landbouw, dit was namelijk het inkomen van mijn ouders. Toen ik jonger was, ging ik zelf gras snijden. Zo heb ik het vingerkootje van mijn wijsvinger verloren. Ik moest naast het plukken van gras, ook koeien melken.

Verder lezen? Het hele artikel is te lezen in het novembernummer van Parbode.

Gepubliceerd in Stonfutu

De World Health Organization en Surinaamse voorlichtingsdiensten benadrukken keer op keer dat borstvoeding voor baby’s essentieel is. Toch stappen steeds meer vrouwen over op flesvoeding. Om jonge moeders te stimuleren hun kinderen borstvoeding te geven, is de eerste week van augustus uitgeroepen tot Wereld Borstvoeding Week. Maar waarom is dat nodig? Parbode sprak enkele jonge moeders over hun overwegingen.

Moedermelk bevat alle benodigde voedingssupplementen voor een gezonde groei van baby’s, en is daarom nog steeds de beste vorm van babyvoeding. Daarnaast heeft het zogen voordelen voor de gezondheid van de moeder. Dat is de boodschap die onder meer de Wereld Gezondheidsorganisatie WHO en Surinaamse instanties keer op keer uitdragen. Zo worden in Suriname regelmatig verschillende seminars en voorlichtingsdiensten gehouden door het Bureau voor Openbare Gezondheidszorg (BOG) en de Stichting ter bevordering van Borstvoeding in Suriname (StiBoSu). Ter stimulans van het geven van borstvoeding, is de eerste week van augustus bovendien aangewezen als de Wereld Borstvoeding Week door de World Alliance for Breastfeeding Action (WABA). Ondanks alle inspanningen toont onderzoek aan dat steeds meer vrouwen overgaan tot flesvoeding in plaats van de borstvoeding te continueren.

Verder lezen? Het hele artikel is te lezen in het oktobernummer van Parbode. Nog tot eind deze maand in de winkel en daarna verkrijgbaar via de redactie.

Comments ()
Gepubliceerd in ACHTERGROND

Surinamers zijn zo’n 68 procent armer geworden, stelde DNA-lid Chandrikapersad Santokhi eind juni in De Nationale Assemblée. De hoge koers en lage salarissen gaan mensen niet in de koude kleren zitten. Waar velen eerst goed of net konden rondkomen, moet men nu creatief zijn om het hoofd boven water te houden. Steeds meer mensen kiezen er daarom voor om te hosselen, met als gevolg dat hun leven bijna alleen maar bestaat uit werken.

Hosselen is een logisch gevolg van de economische crisis, stelt Waddy Sowma, econoom en ondervoorzitter van de Vereniging van Economisten in Suriname. Een goede manier om te overleven, maar dan wel alleen op de korte termijn. “Ik kan me goed voorstellen dat steeds meer mensen meerdere baantjes zoeken om snel geld te verdienen. Maar dit is niet lang vol te houden. Op langere termijn is het goed om te investeren in de eigen ontwikkeling. Bredere kennis en ontwikkeling zorgt ervoor dat mensen een beter betaalde baan krijgen. Nu zijn mensen afhankelijk van baantjes met een laag salaris”, betoogt hij tijdens een gesprek met Parbode.
Hij raadt mensen aan om een (andere) opleiding te doen, te kijken naar andere sectoren, en om een kleine business te starten in een sector waarin schaarste is. “Mensen moeten creatief zijn. Op die manier zou hosselen op langere termijn niet nodig hoeven zijn. De financiële crisis zal nog minstens een aantal jaren voelbaar zijn in het land. De prijzen zullen nog hoger worden dan nu”, vertelt de econoom.
Maar een (andere) opleiding genieten in deze tijden om een betere baan te krijgen, is niet voor iedereen weggelegd. Sommige afgestudeerden met een bachelor- of masterdiploma solliciteren zich suf, maar komen niet aan een baan. Snel een bescheiden baantje vinden om op korte termijn een rekening te betalen, gaat in deze tijden ook niet gemakkelijk.
Parbode sprak met drie mensen die door de komst van de crisis genoodzaakt waren een extra baan te zoeken, en nu een 65- tot 80-urige werkweek hebben.

Verder lezen? Het hele artikel is te lezen in het oktobernummer van Parbode. Nog tot eind deze maand in de winkel en daarna verkrijgbaar via de redactie.

Comments ()
Gepubliceerd in Parbode actueel
dinsdag, 11 oktober 2016 10:23

FayaLobi: Productief!

Het is een lange warme dag, de wachtzaal zit vol mensen en er lijkt geen beweging in te komen.  'Productie!', gaat het door mijn hoofd, maar ook de klok lijkt zich daarvan niets aan te trekken. Hoe moeten we met al deze onproductieve uren gaan voor productie? Uren die onnodig worden doorgebracht in wachtkamers, in rijen en op dichtgeslibde wegen.

Ik ontmoet een ongeduldige heer bij het afsprakenkamertje dat potdicht zit, en waarvan we ons afvragen of er werkelijk iemand binnen zit. Hij kijkt op zijn horloge, wisselt van het ene been naar het andere. Hij moet produceren, zijn werk wacht. Het is al de tweede keer dat hij hier staat, nu al langer dan een uur. Buiten zit een mevrouw onderuitgezakt achter een balie. Ze kan niet veel zeggen over de gesloten deur. Mijn volgende afspraak zal ik niet halen, dus verzet ik die. De man belt ook, en zo te horen loopt er van alles mis aan de andere kant.

De deur gaat uiteindelijk open, waarna de eerste drie wachtenden gesommeerd worden om op een stoel te gaan zitten. 'Mag ik uw' verdwijnt in een kort afgemeten 'kaart', waarna ik een afsprakenkaart overhandig. Een hand wordt uitgestoken om mijn kaart in ontvangst te nemen, zonder naar mij te kijken. Dat vind ik knap! Dat je precies je hand op de juiste hoogte kan plaatsen, acrobatisch bijna. De man heeft het moeilijker. Een debat over een telefoon die niet opgenomen werd toen ze de afspraak verschoven hadden. De man geeft aan dat hij geen telefoon heeft ontvangen, waarop een keer of vijf herhaald wordt dat hij had moet opnemen. Ondertussen zijn we een half uur verder. Op de derde stoel zit een vrouw die zich geen raad weet met de vragen die gesteld worden. Ze verstaat het niet, waarop de zuster haar wegstuurt met de mededeling dat ze de volgende keer iemand moet meenemen. Ik ben inmiddels klaar, en de man stapt boos op. Nu nog de afspraak zelf, op een andere dag. Ik wens de zusters toch nog een prettige dag, zij mij niet. Ook vriendelijkheid is nog maar moeilijk produceerbaar. 

Comments ()
Gepubliceerd in FayaLobi

Zwemtrainer en coach Zabdai Zamuel is na twaalf jaar hoofdtrainer af bij sportvereniging Oase. Tegenover Parbode doet hij een boekje open over het afscheid van Oase, over zijn visie op training en over de zwemcarrière van Renzo Tjon A Joe, die hij vijftien jaar onder zijn hoede heeft gehad.

Zamuel wilde, voordat hij een interview aan ons magazine afstond, eerst zien hoe zijn pupil Renzo Tjon A Joe zou presteren tijdens de Olympische Spelen op diens topnummer 50 meter vrije slag. In 'heat 7' won Renzo de race met een tijd van 22,23 seconde. Hij had 22,1 seconde moeten zwemmen om te behoren tot de zestien snelste zwemmers die doorgingen naar de halve finale. Dat had Zamuel hem voorgehouden. En precies die tijd klokte de nummer-16 die de halve eindstrijd op dit Olympisch onderdeel haalde. Tjon A Joe werd 21ste. "Mijn dag kan niet meer stuk”, reageert Zamuel, kort na de Olympische race van zijn pupil. “Die man heeft gezwommen onder de snelste tijd die hij ooit gezwommen heeft, en dat betekent ruimte voor verbetering. Er zit nog meer in; die man is pas 21. Wat doet hij als hij 25 is?". Zamuel zet uiteen dat zijn relatie met Renzo van lange duur is. "Renzo kwam ik tegen in het bad van Oase toen hij zeven jaar was. Zag ik vijftien jaar geleden al iets in hem? Nee. Ik heb nooit geweten dat ik Renzo een speciale behandeling zou moeten geven, zo van: 'hij gaat het worden'. Hell no. Maar als ik terugkijk naar wat ik allemaal heb gedaan, stel ik mezelf wel de vraag: waarom heb ik dat gedaan? Dan lijkt het wel alsof je elke keer bezig bent geweest een steentje bij te dragen aan zijn prestaties.

Verder lezen? Het hele artikel is te lezen in het oktobernummer van Parbode. Nog tot eind deze maand in de winkel en daarna verkrijgbaar via de redactie.

Comments ()
Gepubliceerd in INTERVIEW

Francis Kuyper-Cederburg (88)

‘Vreugde en gezelligheid houden me op de been’

De hoge betonnen flat aan de rand van Zaandam oogt in eerste instantie wat kil en verlaten op deze zomerse dag in Nederland. Maar eenmaal in het portiek, zijn de eerste tekenen van de Surinaamse gezelligheid te spotten. Een groot bord met de felle kleuren van de Surinaamse vlag heet bezoekers welkom in dit speciale bewonerscomplex; een flat met op enkelen na alleen Surinaamse senioren. De woning van Francis Kuyper-Cederburg (88) staat vol met foto’s, poppen in prachtige koto’s, en in een hoek staan potten met vrolijke planten en bloemen op de vloer. De warme inrichting van haar woning verraadt het karakter van deze vrouw, beter bekend als tante Sies. Hartverwarmend, opgewekt en een glimlach van oor tot oor. “Ik maak nooit ruzie. Vreugde en gezelligheid houden me op de been. De Heer boven zorgt iedere dag voor me.” Sies vindt het heerlijk om te gaan wandelen met haar negentien medebewoners. “We hebben regelmatig uitjes naar bijvoorbeeld de bioscoop of een etentje. En dansen! Als we een uitnodiging krijgen, blijven we niet thuis.” 

Verder lezen? Het hele artikel is te lezen in het oktobernummer vanParbode. Nog tot eind deze maand in de winkel en daarna verkrijgbaar via de redactie.

Gepubliceerd in Stonfutu

Suriname is een land van wilde verhalen. Op straat, in de krant, in het parlement: de ene ronkende bewering volgt de andere tori op. Maar kloppen die ook? Parbode onderzoekt elke maand een stelling. Deze maand: ‘Zelfs de OAS was tegen het Decembermoordenproces'.

Aanleiding?
Politici die zich makkelijk laten verleiden tot stoutmoedige uitspraken, ons land zit er vol van. André Misiekaba, fractieleider in het parlement van de Nationale Democratische Partij (NDP), is een van hen. Toen Apintie Televisie hem enkele weken geleden een microfoon onder de neus duwde, beweerde Misiekaba dat niet alleen zijn partij een grote tegenstander is van het 8 decemberproces. Ook de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS) zou in 1999 hebben gezegd slechts heil te zien in een waarheidscommissie, en niet in berechting van de daders. 
‘Alle organisaties zeiden toen hetzelfde. De weg van een strafproces vonden ook zij niet de juiste weg voor Suriname’, aldus Misiekaba. ‘Gelet op de gevoeligheid van de zaak, zwaktes bij de rechterlijke macht en mogelijke politieke beïnvloeding, heeft men toen unaniem besloten dat er moet worden gewerkt aan waarheidsvinding. Desondanks is na 1999 toch de heilloze weg van het strafproces ingeslagen.’

Waar komt het verhaal vandaan?
Sinds de Krijgsraad afgelopen juni heeft geoordeeld dat de controversiële Amnestiewet uit 2012 niet kan worden toegepast in het Decembermoordenproces, en dat het strafproces dus 'gewoon' moet doorgaan, heeft iedereen een mening over het besluit van onze rechterlijke macht. Vooral politici zijn er als de kippen bij om hun persoonlijke mening als feiten te presenteren. Met een hoofdverdachte die tevens de machtigste man van het land is, president Bouterse, zijn de belangen dan ook groot. 

Verder lezen? Het hele artikel is te lezen in het oktobernummer van Parbode. Nog tot eind deze maand in de winkel en daarna verkrijgbaar via de redactie.

Comments ()
Gepubliceerd in Parbode actueel

Naam: Jenice Critchlow
Leeftijd: 32
Functie: Vroedvrouw en eigenaar ‘Kliniek de Ooievaar’

Hoe ziet uw werkdag eruit?

“Mijn kliniek staat op twee locaties, te weten Uitvlugt en Pad van Wanica. Op Uitvlugt doe ik de zwangerschapscontroles en werk ik zelfstandig. De andere kliniek is gevestigd in het Jogie Medical Centre, waar ik onder mijn man werk, de arts drs. Jogie. Hij verwijst zwangere vrouwen naar mij voor controle.”

Hoe gaat u om met complicaties tijdens de bevalling?

“We proberen de grens van complicaties tijdens de bevalling te voorkomen. Als ik na het maken van de echo merk dat er complicaties kunnen optreden tijdens de bevalling, dan wordt de vrouw verwezen naar het ziekenhuis. De meest voorkomende complicatie is het verlies van bloed na de bevalling. De vrouw wordt door mij gestabiliseerd, waarna ik contact maak met de gynaecoloog.”

Verder lezen? Dit artikel is te lezen in het novembernummer van Parbode. Ook te verkrijgen bij de redactie.

Gepubliceerd in Op de werkvloer