Back U bevindt zich hier: Home Interview Toon items op tag: politiek

Voorheen ging de regering voorbij aan de belangen van de Chinese gemeenschap, vindt NDP-politicus Stephen Tsang. Om onder andere daar verandering in te brengen is hij sinds 2015 DNA-lid. Ook is hij al jarenlang betrokken bij de Chinese vereniging Fa Tjauw Sona Foei en de Suriname Chinese United Association (SCUA), waar hij momenteel voor beide verenigingen adviseur is. Een van zijn doelen: de integratie van de Chinese gemeenschap bevorderen. “Chinezen worden in Suriname vaak onterecht gezien als derderangsburgers.”

Met slechts duizend US-dollar emigreerden de ouders van Tsang van China naar Suriname. Een grote stap die vele Chinezen hebben gewaagd, waardoor die bevolkingsgroep nadrukkelijk aanwezig is in ons land. De eerste generatie verhuisde 163 jaar geleden naar Suriname als contractarbeiders. Ze worden als volwaardige Surinamers beschouwd. Maar de nieuwe lichting, die ongeveer begin van dit millennium begon te stromen naar ons land, wordt eerder de groep van de gelukszoekers genoemd, waardoor de integratie over het algemeen moeizamer verloopt. Veel van die Chinese nieuwkomers kozen voor een bestaan in Suriname als winkelier, waardoor bijna iedere supermarkt in ons land gerund wordt door een omu sneysi. 

Dapper, vindt de politicus. Volgens hem verlaten Chinezen hun land niet zomaar. Ze lijken totaal niet op Surinamers, en het Nederlands en het Sranantongo lijken in de verste verte niet op hun eigen vertrouwde taal. Ook hebben ze alles in China verkocht en achtergelaten om een nieuw leven te beginnen. Volgens Tsang komen de meeste Chinezen naar Suriname, om te werken in de business van familieleden die hier al wonen. Die leren vervolgens de nieuwkomers om een winkel te runnen.
De levensstandaarden zijn hier ook veel hoger dan in China. Door veel en hard te werken, verdienen ze - zelfs in de huidige crisis - meer dan in China.
Maar respect en acceptatie van Surinamers naar Chinezen is nog niet op het niveau dat het moet zijn. Ook andersom is er nog werk aan de winkel, vindt het lid van De Nationale Assemblée (DNA). “De Chinese vereniging heeft jarenlang gestreden om erkend te worden in de gemeenschap. Een minderheidsgroep wordt vaak over het hoofd gezien”, vertelt Tsang. 

Verder lezen? Het hele artikel is te lezen in het januarinummer van Parbode.

Comments ()
Gepubliceerd in Parbode actueel

Het afgelopen jaar is een turbulent jaar gebleken. Niet in het minst voor Carl Breeveld (61), voorzitter van de partij voor Democratie en Ontwikkeling in Eenheid (DOE). Na iets minder dan een jaar deel te hebben uitgemaakt van de regering, verwees president Bouterse de partij in juli resoluut naar de oppositie. Het staatshoofd vond zijn coalitiepartner te kritisch. ‘Of de president corruptie in stand houdt? In wezen wel’, zegt Breeveld.

Dat Carl Breeveld het minder druk zou hebben nu zijn partij geen deel meer uitmaakt van de regering, kan alvast naar het rijk der fabelen worden verwezen. De ochtend waarop Parbode het kantoor van de eenmansfractie van DOE in De Nationale Assemblée binnenwandelt, is de volksvertegenwoordiger druk aan het telefoneren. Meteen daarna staat een lange parlementsvergadering op het programma, waarna hij 's avonds wordt verwacht op een congres. Breeveld kan een diepe zucht niet onderdrukken. “Toen we vorig jaar in de regering stapten, hadden we de hoop dat het wat goed bestuur betreft de juiste kant zou opgaan. Helaas zien we vandaag hoe het parlement zelfs wordt misbruikt om gelegenheidswetgeving goedgekeurd te krijgen, die ook nog eens de hele scheiding der machten ondersteboven dreigt te gooien. Denk aan de nieuwe terugroepwet en de instelling van een constitutioneel hof, problemen die op dit moment en onder de gegeven omstandigheden zeker niet belangrijker zouden mogen zijn dan bijvoorbeeld een anticorruptiewet. Er heerst grote chaos, en intussen liggen de prioriteiten in het parlement helemaal verkeerd.”

Verder lezen? Het hele artikel is te lezen in het oktobernummer van Parbode. Nog tot eind deze maand in de winkel en daarna verkrijgbaar via de redactie.

Comments ()
Gepubliceerd in INTERVIEW

Het was gisteren een jaar geleden dat Raymond Sapoen de Hervormings- en Vernieuwingsbeweging (HVB) lanceerde voor een frisse wind binnen Pertjajah Luhur (PL). Hij blikt met Parbode uitgebreid terug op een bewogen tijd. "De terugroeping is een grote klucht aan het worden."

Comments ()
Gepubliceerd in Parbode actueel
maandag, 06 april 2015 08:00

Uit broodvrees rommel publiceren

Reclameboodschappen inspreken, in een politieke trui rondlopen of je laten omkopen. Veel journalisten in Suriname maken hier al jaren een gewoonte van, als ze niet al zijn overgestapt naar de overheid. De scheidslijn tussen propaganda en journalistiek wordt steeds vager in Suriname. Voorzitter van de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ) Wilfred Leeuwin noemt het ‘de ondergang van Suriname’.

Zeventig procent van de studenten van de journalistieke opleiding aan de AHKCO kiest na het afstuderen voor een baan bij de overheid. Dat is volgens Leeuwin ook niet zo gek. “Na de opleiding ben je eerder een voorlichter dan een journalist.” In de afgelopen twintig jaar zijn de meeste journalisten dan ook overgestapt naar voorlichting. Leeuwin interviewde in zijn hoedanigheid van voorzitter van de SVJ 87 mensen die daarvoor kozen. “Mensen zien journalistiek als een springplank naar de overheid. Daar heb je meer financiële zekerheid, minder werkdruk, meer voorzieningen en de kwantiteit van het werk is minder. Het is voor velen belangrijk om geld te verdienen, maar het moet geen trend worden dat journalisten naar een beter betaalde baan overstappen en in een politieke trui gaan lopen.”

Maar niet alleen journalisten zijn schuldig. Het begint volgens Leeuwin al bij mediabedrijven die zich niet verdiepen in de journalistieke principes. “Media moeten meer kennis nemen van journalistieke principes en ethische kwesties. Uiteraard moeten zij die ook nastreven, zodat journalisten niet in de verleiding komen om rommel te publiceren of tegenstrijdige bijbaantjes te nemen. Kennelijk bieden eigenaren niet genoeg salaris.”

Verder lezen? Lees het hele artikel in Parbode magazine.

Comments ()
Gepubliceerd in Parbode actueel