Met God in bed
25-jarige Lydi-ann Resodimedjo verkent de verbinding tussen religie en seksualiteit
Drie weken geleden lag ik in bed met een vierentwintigjarige man die zijn maagdelijkheid bewaart voor zijn toekomstige vrouw. Toen ik ontdekte dat het geen grap was, viel mijn mond open. Hij is religieus. Heeft dat er misschien mee te maken? “Ja en nee”, zei hij. Hij wil dat zijn vrouw de volledige beleving heeft – ‘the real deal’ – maar wil ook een voorbeeldige man zijn die volgens de Bijbel leiding kan geven. “Een man die zijn lustgevoelens beheerst, kan niet makkelijk gemanipuleerd worden”, zei hij. “Dan is je brein van ijzer. Dan kun je leiden.”
Ik vond dat indrukwekkend – dat er nog jonge mannen zijn die dit deel van het geloof serieus nemen. Seks is natuurlijk subjectief. Voor mij is het pure connectie, maar soms ook gewoon ‘sport’. Ik zie het als iets dat endorfine en dopamine vrijmaakt, de blije hormonen. Seks is geweldig voor mij. Misschien denk ik er zo over omdat ik niet in een streng religieus huishouden ben opgegroeid.
Ik ben van huis uit islamitisch; mijn opa was imam. Op tijd in de moskee, bidden voor en na alles, en zondagsschool waar we de Qur’an leerden lezen. Later ging ik twee jaar naar de kerk en bestudeerde ik de Jehova’s Getuigen, omdat ik dat interessant vond. Mijn moeder liet ons altijd vrij om zelf te kiezen waar we ons thuis voelden. Daardoor heb ik geschommeld tussen religies om te ontdekken wat het best bij me past.
Volgens mij komt het allemaal op hetzelfde neer: we dienen één god. En bij dat dienen horen normen, waarden en beloftes – aan Hem, aan onszelf en aan anderen. Religie is een manier van leven. Dus het is logisch dat geloof ook invloed heeft op hoe we omgaan met seksualiteit.
‘Seks is een goddelijke noodzaak voor verbinding’
Het eerste boek van de Bijbel (Genesis 2:24) stelt: ‘Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich hechten aan zijn vrouw, en die twee zullen tot één vlees zijn’. Hier wordt seks niet gezien als iets zondigs, maar als iets heiligs en verbindends. En in de eerste brief van Paulus aan de korintiërs staat onder meer: ‘De man moet zijn vrouw geven wat haar toekomt, en evenzo de vrouw haar man. Onthoud u niet van elkaar, behalve met wederzijds goedvinden en tijdelijk’. Paulus stelt hier letterlijk dat seks regelmatig moet plaatsvinden binnen een relatie omdat het de band versterkt. Zelfs binnen religieuze discipline blijft seks een goddelijke noodzaak voor verbinding.
Volgens de Bijbel is seks heilig. Jouw lichaam is een tempel – de tempel die God heeft gebouwd. Natuurlijk zou Hij in zijn woord zeggen: ‘Ga er zorgvuldig mee om en deel het met de persoon die het waard is, bij voorkeur de partner met wie je het begin van de rest van je leven deelt’.
Dat is nogal wat – voor de rest van je leven. Ik vind niet dat het per se zo hoeft. De man waarmee ik het bed deel – maar ook weer niet deel – heeft prachtige normen en waarden en moet zeker wachten als dat hem dient. Maar voor mij is seks iets moois, heiligs en zelfs buitenaards. Magisch, als het bewust en met connectie wordt beleefd.
Seks opent een poort naar spirituele verbinding, waarin je nederig, gevoelig en open bent. Voor mij zijn dat allemaal kenmerken van iets dat goddelijk is – net als de liefde van God zelf. Dat Zijn woord richting geeft aan hoe we met dat heilige omgaan, vind ik poëtisch. Maar ach, ik ben misschien een vreemde meid. Want stel je eens voor: een trio met God.
