Mijn gasbom is leeg, niet erg, gewoon een nieuwe bestellen. Appje sturen met het adres, de gewenste inhoud en het klantnummer, geld bij de hand houden en wachten op de dag dat de omgeving Charlesburg aan de beurt is, op woensdag. Dat ging de vorige keren goed.
Maar wanneer iets goed gaat, moet het kennelijk anders. Als reactie op mijn app, krijg ik drie links, een voor het bestellen van gas, een voor het aanvragen van een gascilinder en een voor afgekeurde gascilinders. Ik kies de eerste link. Ogane wil behalve mijn naam en adres ook mijn aansluitnummer en telefoonnummer. Niets aan de hand.
De slotvraag brengt mij in de war: ’Hebt u al overgemaakt? Zo ja, dan moet u een duidelijke foto van het overmakingsbewijs naar de app sturen.’ Ik heb niets overgemaakt, wist ik niet, kan ik ook niet. Daarvoor zou ik eerst naar de bank moeten. Dus ik stel via de app de vraag op welk nummer ik het geld kan overmaken. De reactie van Ogane luidt: ‘gmorgen wilt u niet cash betalen’ zonder punt. En de mededeling: ‘we gaan het vandaag leveren’ ook zonder punt. Het is dinsdag. Ook anders.
Die dinsdag wacht ik vol spanning op de levering van een volle gascilinder die ik ‘niet cash’ moet betalen. Hoe dan wel, blijft onduidelijk. Die dinsdag geen Ogane. De volgende dag ga ik dringende zaken afhandelen. Wanneer ik thuiskom zie ik op de grond bij het hek twee briefjes liggen van Ogane. Ze hebben me niet thuis aangetroffen, ‘tot onze spijt’. En twee telefoonnummers om een nieuwe afspraak te maken. Ik bel. Het ene nummer is bezet en blijft bij herhaling bezet. Het andere nummer reageert niet.
Toen maar een appje geschreven. Dat ik dinsdag thuis was voor de afspraak, de hele dag. Dat Ogane die dag niet kwam, maar ook niet even had gebeld om af te zeggen. Ze hadden toch mijn telefoonnummer. Dat ik op woensdag geen afspraak met ze had. De dag daarop krijg ik een opgestoken duim als reactie.
Voorafgaand aan de volgende woensdag bel ik met Ogane. Ik blijf heel lang wachtende nummer twee, ‘waiting to speak with a representative’. Dan krijg ik ‘representative Robby’. Ja, ze leveren morgen. Ja, ik sta op de lijst. Mijn hart slaat een slag over wanneer er die middag getoeterd wordt. Hek opengedaan, gasbomkooi ontgrendeld, maar dan blijkt het een technicus te zijn, die voor een reparatie komt. ‘U dacht dat ik van Ogane was?’ Ik knik, ja inderdaad dat dacht ik. ‘Mevrouw, wanneer ik bestel, waarschuw ik mijn zoon om naar ze uit te kijken. Ogane, ze doen met ons wat ze willen.’
Ook deze woensdag verscheen Ogane niet.
Anne Huits
