In de Parbode van afgelopen augustus stond dat de meeste historische – en cultuurwetenschappelijke boeken over Suriname door buitenlanders worden geschreven en dat hun werken ook het meest worden geciteerd in boeken van eigen bodem. En er wordt gepleit voor meer bescherming tegen deze ongelijke wetenschappelijke uitwisseling. Dit is echter niet zo gemakkelijk, want de oververtegenwoordiging van buitenlandse – voornamelijk witte – auteurs is een erfenis van de slavernij en het kolonialisme. In dit artikel ga ik nader in op de witte oververtegenwoordiging in het Nederlandse geschiedenisbedrijf en de rol van institutioneel racisme.